Le tourbillon de la vie
Elle avait des bagues à chaque doigt
Des tas de bracelets autour des poignets
Et puis elle chantait avec une voix
Qui, sitôt, m'enjôla
Elle avait des yeux, des yeux d'opale
Qui me fascinaient, qui me fascinaient
Y avait l'ovale de son visage pâle
De femme fatale qui m'fut fatale
De femme fatale qui m'fut fatale
On s'est connus, on s'est reconnus
On s'est perdus de vue, on s'est r'perdus d'vue
On s'est retrouvés, on s'est réchauffés
Puis on s'est séparés
Chacun pour soi est reparti
Dans l'tourbillon de la vie
Je l'ai revue un soir, hàie, hàie, hàie
Ça fait déjà un fameux bail
Ça fait déjà un fameux bail
Au son des banjos je l'ai reconnue
Ce curieux sourire qui m'avait tant plu
Sa voix si fatale, son beau visage pâle
M'émurent plus que jamais
Je me suis soûlé en l'écoutant
L'alcool fait oublier le temps
Je me suis réveillé en sentant
Des baisers sur mon front brûlant
Des baisers sur mon front brûlant
On s'est connus, on s'est reconnus
On s'est perdus de vue, on s'est r'perdus d'vue
On s'est retrouvés, on s'est réchauffés
Puis on s'est séparés
Chacun pour soi est reparti
Dans l'tourbillon de la vie
Je l'ai revue un soir, hàie, hàie, hàie
Elle est retombée dans mes bras
Elle est retombée dans mes bras
Quand on s'est connu, quand on s'est reconnu
Pourquoi s'perdre de vue, se reperdre de vue?
Quand on s'est retrouvé, quand on s'est réchauffé
Pourquoi se séparer?
Alors tous deux on est repartis
Dans le tourbillon de la vie
On a continué à tourner
Tous les deux enlacés
Tous les deux enlacés
Tous les deux enlacés
De draaikolk van het leven
Ze had ringen aan elke vinger
Stapels armbanden om haar polsen
En ze zong met een stem
Die me meteen betoverde
Ze had ogen, ogen als opaal
Die me fascineerden, die me fascineerden
Er was de ovale vorm van haar bleke gezicht
Van een fatale vrouw die me fataal werd
Van een fatale vrouw die me fataal werd
We leerden elkaar kennen, we herkenden elkaar
We verloren elkaar uit het oog, we raakten elkaar weer kwijt
We vonden elkaar weer, we warmden elkaar op
Toen gingen we weer uit elkaar
Ieder voor zich ging weer verder
In de draaikolk van het leven
Ik zag haar weer op een avond, hè, hè, hè
Het is al een hele tijd geleden
Het is al een hele tijd geleden
Bij het geluid van de banjo's herkende ik haar
Die vreemde glimlach die me zo beviel
Haar fatale stem, haar mooie bleke gezicht
Raakten me meer dan ooit
Ik dronk me lam terwijl ik naar haar luisterde
Alcohol laat de tijd vergeten
Ik werd wakker met het gevoel
Van kussen op mijn brandende voorhoofd
Van kussen op mijn brandende voorhoofd
We leerden elkaar kennen, we herkenden elkaar
We verloren elkaar uit het oog, we raakten elkaar weer kwijt
We vonden elkaar weer, we warmden elkaar op
Toen gingen we weer uit elkaar
Ieder voor zich ging weer verder
In de draaikolk van het leven
Ik zag haar weer op een avond, hè, hè, hè
Ze viel weer in mijn armen
Ze viel weer in mijn armen
Toen we elkaar leerden kennen, toen we elkaar herkenden
Waarom elkaar uit het oog verliezen, weer uit het oog verliezen?
Toen we elkaar weer vonden, toen we elkaar opwarmden
Waarom uit elkaar gaan?
Dus gingen we samen weer verder
In de draaikolk van het leven
We bleven draaien
Allebei omarmd
Allebei omarmd
Allebei omarmd
Escrita por: Serge Rezvani