Vigila Tu Espalda, Friend
[Verso 1: Krazé Negrozé]
Ponlas sobre la mesa, quiero ver esas cartas,
enseñame esas armas Tío Sam, donde están,
cuantas almas se fueron, cuantas palmas pasmaron,
donde está Sadam Tío Sam, donde está Osama,
odio que de lo más profundo, de mis hermanas,
calma esta sed de venganza, que mi corazón embarga,
mis negratas siguen sufriendo, los excesos de la pasma,
y mis hermanas siguen currando, por casi nada la jornada,
vengo con el alma desgarrada, en la espalda puñalada,
y una órden judicial, pá desterrar de mi vocabulario la palabra perdón,
vengo sin nada dentro, salvo dolor y rencor,
y es mi corazón la opera -.
África yace llena de muerte,
agoniza mientras dios - Europa por el Euro y por el Dolar,
viajo a lomos de un corcel gris del arca crin llamado vida,
tengo un pendiente un bis a bis con el creador de esta shit.
[Verso 2: Morodo]
Y si al doblar una esquina, y en el frente no ves nada,
vijila tú espalda friend, oloo, puede estar amenazada,
ya que las que carga el diablo, siempre es el hombre, quien las dispara,
motivado por la codicia, el rencor, la envidia y la ignorancia,
por eso siempre cuando viene el rasta, los barman se apartan,
aquí no hay odio que valga, por eso si tu vienes con tu panda,
y marcas de gangsta, haré que suene la alarma,
yo no se a ti, pero ya cansas perro yo, no quiero vivir -
y Batman, se acercan por la ciudad, sus malas vibraciones no me aceptan,
ya te lo dije hay hombres que piensan maldad,
caminan por la Tierra y me quieren tentar,
hombres que piensan maldad, y desean la guerra,
y no la unidad, hombres en apariencia, en alma bestias,
marcadas con el sello que delata su sentencia,
ese es el sistema del Ávila, la reality y no es ficción (fire!),
y si al doblar una esquina, pero al frente no no friend no ves nada,
vijila tú espalda friend, porque puede estar amenazada,
ya que las que carga el diablo, siempre es el hombre, quien las dispara,
motivado por la codicia, el rencor y la ignorancia.
[Verso 3: El Chojin]
Poli me dijo que no sería sencillo mantener el ritmo,
que no se puede satisfacer a dos amores a la vez,
que no es lo mismo escribir por placer,
ue buscar fórmulas para vender y hoy sé que es cierto,
quizás que tengo complejo de Superman,
porque aún pienso que se puede volar sobre una instrumental,
salir al portal, pensando que no es un día más,
que va a ocurrir algo, y yo estaré allí para vivirlo,
soy la flauta, soy la voz, soy la palabra,
soy la mirada coqueta de esa chica que pasa,
soy la caja que sirve de guía, a la melodía,
soy la voz que te habla, y al mismo tiempo no soy nada,
tuve un bajón importante,
pero todo fue un poco mejor después de escuchar Panzers,
Ose, gracias, la vida sigue golpeandome con su hacha,
colegas que dejan de cogerte el teléfono,
porque derrepente se dice que venden,
no pasa nada, la vida es larga, y yo no guardo rencor,
pero tengo memoria, quizá debía de haber sido un poco más humilde,
al fin y al cabo yo nunca entré en AFYVE,
soy el gladiador heterosexual que fue condenado a luchar,
para entretener a los demás en este circo llamado rap,
pero, cuando ví todos eso dedos abajos, cogí mi espada,
salté la valla, y me fui a luchar mis propias batallas,
estoy enfermo de juventud, peor síntoma, la rebeldía,
no quemo papeleras, escribo poesía,
esto es El Chojin, Soy Yo Soy Yo, 995, há.
[Verso 4: Morodo]
Y si al doblar una esquina, y en el frente no ves nada,
vijila tú espalda friend, porque puede estar amenazada,
ya que las que carga el diablo, siempre es el hombre, quien las dispara,
motivado por la codicia, el rencor y la ignorancia, si si.
Pas Op Je Rug, Vriend
[Vers 1: Krazé Negrozé]
Leg ze op tafel, ik wil die kaarten zien,
laat me die wapens zien, oom Sam, waar zijn ze?
hoeveel zielen zijn vertrokken, hoeveel handen zijn verstijfd,
waar is Saddam, oom Sam, waar is Osama?
ik haat het dat uit de diepten, van mijn zusters,
het deze dorst naar wraak stillen, die mijn hart overspoelt,
mijn broeders blijven lijden, onder de excessen van de politie,
en mijn zusters blijven werken, voor bijna niets de dag,
ik kom met een verscheurd hart, met een mes in mijn rug,
en een gerechtelijk bevel, om het woord vergeving uit mijn vocabulaire te verbannen,
ik kom met niets van binnen, behalve pijn en wrok,
en mijn hart is de opera -.
Afrika ligt vol met de dood,
het kreunt terwijl god - Europa voor de Euro en de Dollar,
ik reis op de rug van een grijze hengst van het leven,
ik heb een afspraak met de schepper van deze shit.
[Vers 2: Morodo]
En als je om een hoek draait, en je ziet niets voor je,
let op je rug, vriend, oloo, het kan bedreigd zijn,
want degene die de duivel draagt, is altijd de man die schiet,
gemotiveerd door hebzucht, wrok, jaloezie en onwetendheid,
daarom als de rasta komt, wijken de barmannen uit de weg,
hier is er geen haat die telt, dus als je met je bende komt,
en je gangstermarkeringen laat zien, zal ik het alarm laten afgaan,
ik weet niet hoe het met jou zit, maar je maakt me moe, hond, ik wil niet leven -
en Batman, ze komen door de stad, hun slechte vibraties accepteren me niet,
ik heb je al gezegd, er zijn mannen die kwaad denken,
ze lopen over de aarde en willen me verleiden,
mannen die kwaad denken, en oorlog wensen,
en geen eenheid, mannen die eruitzien als mensen, maar in hun ziel beesten,
gemerkt met het zegel dat hun vonnis verraadt,
dat is het systeem van de Avila, de realiteit en het is geen fictie (vuur!),
en als je om een hoek draait, maar voor je, vriend, zie je niets,
let op je rug, vriend, want het kan bedreigd zijn,
want degene die de duivel draagt, is altijd de man die schiet,
gemotiveerd door hebzucht, wrok en onwetendheid.
[Vers 3: El Chojin]
De politie zei me dat het niet eenvoudig zou zijn om het ritme te houden,
dat je niet twee liefdes tegelijk kunt bevredigen,
dat het niet hetzelfde is om voor plezier te schrijven,
als formules te zoeken om te verkopen en vandaag weet ik dat het waar is,
misschien heb ik een Superman-complex,
want ik denk nog steeds dat je over een instrumentaal kunt vliegen,
naar buiten gaan, denkend dat het geen gewone dag is,
dat er iets gaat gebeuren, en ik daar zal zijn om het te beleven,
ik ben de fluit, ik ben de stem, ik ben het woord,
ik ben de verleidelijke blik van dat meisje dat voorbijloopt,
ik ben de doos die de melodie leidt,
ik ben de stem die met je praat, en tegelijkertijd ben ik niets,
ik had een flinke dip,
maar alles werd een beetje beter na het luisteren naar Panzers,
Ose, bedankt, het leven blijft me slaan met zijn bijl,
vrienden die stoppen met je op te bellen,
omdat ze ineens zeggen dat ze verkopen,
er is niets aan de hand, het leven is lang, en ik koester geen wrok,
maar ik heb een geheugen, misschien had ik iets nederiger moeten zijn,
uiteindelijk ben ik nooit bij AFYVE binnengekomen,
ik ben de heteroseksuele gladiator die veroordeeld is om te vechten,
om anderen te vermaken in deze circus genaamd rap,
maar, toen ik al die duimen naar beneden zag, pakte ik mijn zwaard,
sprong over de hekken, en ging mijn eigen gevechten aan,
ik ben ziek van de jeugd, het ergste symptoom, de rebellie,
ik steek geen prullenbakken in brand, ik schrijf poëzie,
dit is El Chojin, Ik Ben Ik Ben Ik, 995, há.
[Vers 4: Morodo]
En als je om een hoek draait, en je ziet niets voor je,
let op je rug, vriend, want het kan bedreigd zijn,
want degene die de duivel draagt, is altijd de man die schiet,
gemotiveerd door hebzucht, wrok en onwetendheid, ja ja.