Tempo de Colher
Ando caçando pedaços de mim,
remexendo o que ficou da explosão.
Ando por sobre os destroços
do jardim,
procurando a flor do perdão.
Ando caçando pedaços de ti,
remexendo o que ficou desse não.
Procurando a flor do jardim,
ando por sobre os destroços
do perdão.
Da primavera,
do que plantamos ficou:
um olhar da janela
e uma pétala...e uma pétala.
Tijd van de Lepel
Ik ben aan het jagen op stukjes van mezelf,
rommelend met wat er over is van de explosie.
Ik loop over de puinhopen
de tuin,
op zoek naar de bloem van vergeving.
Ik ben aan het jagen op stukjes van jou,
rommelend met wat er over is van die nee.
Op zoek naar de bloem van de tuin,
ik loop over de puinhopen
de vergeving.
Van de lente,
van wat we plantten is er nog:
een blik vanuit het raam
en een bloemblad...en een bloemblad.
Escrita por: Flávio Vezzoni