Vladivostok 2000
S granatoyu v karmane, s chekoyu v ruke
Mne chaiki zdes' propeli na znakomom yazyke
Ya othodil spokoino, ne pryatalsya, ne vor
Kolesami pechal'no v nebo smotrit kruizyor
Kogda tuman rastayal, pronyla luna
So smeny ne vernulas' molodaya zhena
Voda otravit'sya, pogasnet svet, utihnet zvuk
K tebe ya bol'she ne vernus', takoi teper' ya drug
Uhodim, uhodim, uhodim
Nastupyat vremena pochische
Byot'sya rodnaya v ekstaze pylaya
Vladivostok dve- tischy
V ob'yatyah polup'yanyh zhenschin gibli moryaki
Tel'nyashki rvali i kololi pryamo na grudi
Mne serdtse ostanovitsya, ne budet slyshen zvuk
Ty svoi poslednyi tanets tantseval uzhe bez ruk
Byt' mozhet otkopayut cherez tysyachu let
V fantikah zhvachki, i oskolokah monet
Gde vylizan ves' bereg, ne doshyol do volny
Gde rel'sy vylezami iz karmana strany
Uhodim, uhodim, uhodim
Nastupyat vremena pochische
Byot'sya rodnaya v ekstaze pylaya
Vladivostok dve- tischy
Uhodim, uhodim, uhodim
Nastupyat vremena pochische
Byot'sya rodnaya v ekstaze pylaya
Vladivostok dve- tischy
Uhodim, uhodim
Uhodim
Vladivostok 2000
Met granaat in mijn zak, met een pistool in mijn hand
Vliegen de meeuwen hier in een bekende taal rond
Ik liep rustig verder, verstopte me niet, geen dief
De kruiser kijkt treurig naar de lucht, zo diep
Toen de mist verdween, kwam de maan tevoorschijn
Van de veranderingen kwam mijn jonge vrouw niet meer terug, zo klein
Het water zal vergiftigen, het licht dooft uit, de geluiden verstommen
Ik keer niet meer terug naar jou, zo ben ik nu, dat is wat ik heb gewonnen
We gaan, we gaan, we gaan
De tijden worden schoner
Mijn geliefde slaat in extase, zo vol van stof
Vladivostok, twee duizend
In de armen van dronken vrouwen sterven de zeelieden
De borsten werden gescheurd en gesneden, recht op de huid
Mijn hart zal stoppen, er zal geen geluid meer zijn
Je danste je laatste dans al zonder handen, zo gemeen
Misschien zullen ze over duizend jaar opgraven
In de papiertjes van kauwgom, en de scherven van munten, zo vergaan
Waar de hele kust is gelikt, de golf niet heeft bereikt
Waar de rails uit de zakken van het land zijn gekropen, zo ver van de strijd
We gaan, we gaan, we gaan
De tijden worden schoner
Mijn geliefde slaat in extase, zo vol van stof
Vladivostok, twee duizend
We gaan, we gaan, we gaan
De tijden worden schoner
Mijn geliefde slaat in extase, zo vol van stof
Vladivostok, twee duizend
We gaan, we gaan
We gaan