Jacarandá Gris
Che
El viento trae olor a eucalipto quemado
Y yo sigo acá
Pensando en lo que nunca pasó
Bajo el Jacarandá gris
Me quedé sin vos
El cielo se pone violeta, pero no brilla como antes, no
Te busco en las nubes
En el mate frío del amanecer
Pero solo encuentro humo y un quizás que no sé beber
Pegué en la 166
Con los 'auris' al palo
Pero el corazón late en 80 como zamba en carnavalito
Tus mensajes en visto son puñales de ceibal
Me dejaste más perdido que gaucho sin facón en la ciudad
Fumo uno pa' olvidarte
Pero el humo dibuja tu cara
En el vidrio empañado del bondi que nunca para
La calle me habla en código: Loco soltá el pasado
¿Pero cómo suelto si tu risa todavía me tiene atrapado?
¿Y si la vida era más corta
Por qué duele tanto el después?
Las estrellas del oeste se apagan cuando pienso en tu piel
Bajo el Jacarandá gris me quedé sin vos
El cielo se pone violeta, pero no brilla como antes, no
Te busco en las nubes
En el mate frío del amanecer
Pero solo encuentro humo y un quizás que no sé beber
En la plaza del pueblo todavía suena tu risa entre los paraísos
El perro del vecino ladra como si supiera que no volviste, amigo
Tengo el alma en deuda con la vía del tren que se fueron
Un chamamé roto adentro que no encuentra su acordé entero
Mami, me dice
Deja de mirar pa' atrás, pibe
Pero ¿Cómo miro adelante?
Si mi norte sos vos y ya no estás visible
Dame aunque sea una señal
Un lucero que no mienta
Que me diga si en algún lado todavía me piensas
O si ya te convertiste en viento
Que cruza la Pampa sola
Bajo el Jacarandá gris
Me quedé sin vos
El cielo se pone violeta
Y yo sigo igual de gris amor
Te busco en las estrellas
En el río que no para de correr
Pero solo me devuelve mi cara
Y ganas de volver a verte otra vez
Jacarandá gris
Violeta que no brilla
Quizás mañana amanezca distinto
O quizás no
Grijze Jacaranda
Hé
De wind brengt de geur van verbrand eucalyptus
En ik blijf hier
Denken aan wat nooit is gebeurd
Onder de grijze Jacaranda
Ben ik jou kwijt
De lucht wordt paars, maar straalt niet meer zoals vroeger, nee
Ik zoek je in de wolken
In de koude mate van de ochtend
Maar ik vind alleen rook en een misschien die ik niet kan drinken
Ik reed met de 166
Met de 'auris' voluit
Maar mijn hart klopt op 80 zoals zamba in carnavalito
Je berichten op gezien zijn dolken van ceibal
Je liet me meer verloren dan een gaucho zonder facón in de stad
Ik rook er eentje om je te vergeten
Maar de rook tekent je gezicht
Op het beslagen raam van de bus die nooit stopt
De straat spreekt in code: Gek, laat het verleden los
Maar hoe laat ik los als je lach me nog steeds gevangen houdt?
En als het leven korter was
Waarom doet het zo'n pijn daarna?
De sterren in het westen doven als ik aan je huid denk
Onder de grijze Jacaranda ben ik jou kwijt
De lucht wordt paars, maar straalt niet meer zoals vroeger, nee
Ik zoek je in de wolken
In de koude mate van de ochtend
Maar ik vind alleen rook en een misschien die ik niet kan drinken
Op het dorpsplein klinkt je lach nog steeds tussen de paradijzen
De hond van de buurman blaft alsof hij weet dat je niet terug bent, vriend
Ik heb mijn ziel in de schuld bij het spoor dat is weggegaan
Een gebroken chamamé van binnen dat zijn hele akkoord niet vindt
Mama, zegt ze
Kijk niet meer achterom, jongen
Maar hoe kijk ik vooruit?
Als jij mijn noorden bent en niet meer zichtbaar bent
Geef me tenminste een teken
Een ster die niet liegt
Die me vertelt of je ergens nog aan me denkt
Of dat je al in de wind bent veranderd
Die alleen de Pampa doorkruist
Onder de grijze Jacaranda
Ben ik jou kwijt
De lucht wordt paars
En ik blijf net zo grijs, liefde
Ik zoek je in de sterren
In de rivier die maar blijft stromen
Maar het geeft alleen mijn gezicht terug
En de wens om je weer te zien
Grijze Jacaranda
Paars dat niet straalt
Misschien komt de morgen anders op
Of misschien ook niet