Desaconteceu
Eu vinha um pouco entristecido
Ávido por uma tarde de sol
Meus lamentos remexidos
E só
Só eu é que sabia disso
Ato idílio
E um dia andava tão distraído
E tudo desaconteceu
Desapercebi tristeza acontecida
Vivendo ileso sem lembrar de mim
E ver por fora tomou meu tempo
E dentro curou o que era ruim
Venha comer as castanhas que o lobo defecar
Venha comer as castanhas que o lobo defecar
O amargor da lobeira mata os vermes dos rins
Desaconteció
Venía un poco entristecido
Ávido de una tarde de sol
Mis lamentos revueltos
Y solo
Solo yo sabía de esto
Acto ídilo
Y un día andaba tan distraído
Y todo desaconteció
No percibí la tristeza acontecida
Viviendo ileso sin recordarme
Y ver por fuera tomó mi tiempo
Y adentro curó lo que estaba mal
Ven a comer las castañas que el lobo defecó
Ven a comer las castañas que el lobo defecó
El amargor del lobo mata los gusanos de los riñones
Escrita por: Bernardo Do Espinhaço