Kalmankaunis
Kuolleeksi pistin
liiaksi ilkeän ivansa antoi
kuolleeksi pistin
mustat pilvet päälleni toi
Vaan nyt on vainaa
hiljennyt suu
Painot jaloissa
rantaveteen talteen laitoin
painot jaloissa
jäätyi järvi vaan jään läpi
yhä nähdä sen voin
Niin kaunis
kiihotun pelkästä katseesta ruumiin
niin kaunis
kevät kun koittaa sen luokseni saan
Huhtikuun aurinko jään pois sulattaa
ja ruumiin turvonneen rannalle tuo
himo kuin liekki mua sisältä polttaa
ja huulille ruumiin suudelman tuon
Kalmankaunista silmäni nuolee
kaikki on hyvin kun omani saa
kevät meidät syliinsä sulkee
ja katsoo kuin mies lempii näin rakastaan
Kalmankaunis...
kalmankaunis...
Hermosura Mortuoria
Apuñalé hasta la muerte
le dio su malvada burla en exceso
apuñalé hasta la muerte
nubes negras sobre mí trajo
Pero ahora el difunto
ha callado su boca
Pesas en los pies
al agua del lago las deposité
pesas en los pies
el lago se congeló bajo el hielo
aún puedo verlo
Tan hermoso
me excito solo con la mirada del cuerpo
tan hermoso
cuando llega la primavera lo tengo a mi lado
El sol de abril derrite el hielo
y trae el cuerpo hinchado a la orilla
deseo como fuego me quema por dentro
y en los labios traigo el beso del cuerpo
Mis ojos saborean la hermosura mortuoria
todo está bien cuando lo tengo para mí
cuando la primavera nos abraza
y nos mira como un hombre ama a su amada
Hermosura mortuoria...
hermosura mortuoria...