395px

Ze is Weg

Myriam Hernández

Se Me Fue

Se me fue con el Sol
Sin hablar, sin un adiós
No recuerdo ni su cara ni su voz

Se me fue con timidez
Con la luz de anochecer
Ahora sé que no le supe comprender

Se me fue sin avisar
No le pude acompañar
A su cita con la oscuridad

Yo no sé si me extrañó
Si, al final, me perdonó
Solo sé que ya no está

Se me fue tan normal
Una tarde, un día más
Tan fugaz que no le pude perdonar

Me miró, sonrió
¿Cómo iba yo a saber
Que tal vez su sonrisa era un adiós?

Se me fue sin avisar
No le pude acompañar
A su cita con la oscuridad

Yo no sé si me extrañó
Si, al final, me perdonó
Solo sé que ya no está

Se me fue tan natural
Como el río al mar se va
Se me fue de aquí a la eternidad

Yo no sé si me extrañó
Si, al final, me perdonó
Solo sé que ya no está

Lo que es peor
No volverá

Ze is Weg

Ze is weg met de zon
Zonder te praten, zonder een vaarwel
Ik herinner me haar gezicht en haar stem niet eens

Ze is weg met verlegenheid
Met het licht van de avond
Nu weet ik dat ik haar niet begreep

Ze is weg zonder te waarschuwen
Ik kon haar niet vergezellen
Naar haar afspraak met de duisternis

Ik weet niet of ze me mist
Of ze me uiteindelijk vergeven heeft
Ik weet alleen dat ze er niet meer is

Ze is zo normaal weg gegaan
Een middag, een dag zoals elke andere
Zo vluchtig dat ik het niet kon vergeven

Ze keek me aan, glimlachte
Hoe kon ik weten
Dat haar glimlach misschien een vaarwel was?

Ze is weg zonder te waarschuwen
Ik kon haar niet vergezellen
Naar haar afspraak met de duisternis

Ik weet niet of ze me mist
Of ze me uiteindelijk vergeven heeft
Ik weet alleen dat ze er niet meer is

Ze is zo natuurlijk weg gegaan
Als een rivier die naar de zee stroomt
Ze is van hier naar de eeuwigheid gegaan

Ik weet niet of ze me mist
Of ze me uiteindelijk vergeven heeft
Ik weet alleen dat ze er niet meer is

Wat nog erger is
Ze komt niet terug

Escrita por: Juan Carlos Calderón