Wieża melancholii
Pytasz wciąż co tam u mnie czy coś
Czy zmieniło się tu, chyba nie
Znowu dziś chciałem odmienić świat
Ale z tego i tak nie wyszło nic
Smutna twarz, czy to już jestem ja
Czy to ten kogo ty tylko znasz
Ja i tak przecież nie zmienię się
Choćbym nie wiem naprawdę jak chciał
Tylko pstryk i już nie ma mnie
Czasem bardzo tego chcę
Zostawić wszystkich was
Szukam czegoś przez cały czas
Co zatrzyma mnie
Wszystko drży i przeszkadza mi śmiech
Lepiej odejdź już stąd, zostaw mnie
Nic to nic, przecież wiesz, przejdzie mi
Tylko deszcz zmyje z szyb brudny śnieg
Tylko pstryk i już nie ma mnie
Czasem tylko tego chcę
I już nie starać się
Siedzę sam w tej wieży bez DNA
Torre de la melancolía
Preguntas siempre qué tal estoy, si hay algo
Si aquí ha cambiado algo, creo que no
Hoy de nuevo quise cambiar el mundo
Pero de eso no salió nada
Cara triste, ¿ya soy yo?
¿O soy solo el que tú conoces?
De todos modos, no voy a cambiar
Aunque no sé realmente cómo quisiera
Solo un chasquido y ya no estoy
A veces realmente lo deseo
Dejar a todos ustedes
Busco algo todo el tiempo
Que me detenga
Todo tiembla y me molesta la risa
Mejor vete de aquí, déjame
No importa, ya sabes, se me pasará
Solo la lluvia limpiará el sucio nieve de los vidrios
Solo un chasquido y ya no estoy
A veces solo eso quiero
Y ya no esforzarme
Estoy solo en esta torre sin ADN