Anochece / Manifiesto
(Un día en Suburbia)
Una ciudad que nos atrapa, un amigo que traiciona
Una puerta que se abre, una ventana en la que nadie asoma
Una caricia en la mañana, una pasión
Una rabia como símbolo de acción de una generación
Una luz que ilumina, una canción que me anima
Una lágrima que cae y que limpia una vida herida
Una calle colapsada, un amor que no se acaba
Un político que mira hacia otro lado y no hace nada
Un respeto que se gana, una inocencia que se pierde
Un corazón que se acelera cuando un enemigo vuelve
Un policía que me insulta, un lugar lejos de aquí
Un sentimiento que se oculta por miedo a qué dirán de mí
Una familia que se abraza, un hermano de otra raza
Un jefe que sonríe, un consejo que sin más rechazas
Un atajo, un lujo que me distrae
Una calma que me arropa si el Sol cae
Un olor que trae recuerdos, una chica que no sabe que la observo
Un álbum de fotos roto, pero que aún conservo
Una libertad que huye, un micro que me comprende
Una venganza justa, un secreto que se vende
Una historia sin comprender, un cuerpo de mujer
Un beso distante, un instante de placer
Un ayer que ya no existe y un mundo que nos repudia
Un día en Suburbia
Y a los que quiero les digo que aguanten
No desfallezcan, que nuestros días de gloria se acercan
Que solo quien lo merezca será libre
Va por vosotros, mis hermanos de otra madre
Seremos indestructibles
Escupir vuestra rabia
Aunque no digan si está bien o mal
Sacar lo que os pudre, gladiadores sin puñal
Por todos los que me sienten y me aceptan cómo soy
Va por vosotros, b-boys
Un tiempo difícil, un silencio que relaja
Un hombre que no se rinde, un simple perro de paja
Una distancia que se asume, un porro que me consume
Una noche, una plaza, una botella que nos une
Una rima que se escapa, un sueño por conseguir
Un horario que encarcela, un nombre que no quiero oír
Una madre que me espera, un acto de bondad, un crimen
Un rap que resucita cuando el resto me deprime
Un te quiero, un hasta luego y un porqué
Una suerte que me ampara, porque yo me la busqué
Un billete que sale de mi bolsillo, un vacío
Un barrio que me recuerda donde están los míos
Un pecado sin remordimientos, un juguete que aún divierte
Un solo camino, una vida o una muerte
Un paso firme sobre un charco, un retrato sin un marco
Una página que sigue en blanco
Un canto, un parto, un salto, un llanto
Una gota de sangre secándose en el asfalto
Un árbol que llora hojas secas, una estatua que se pudre
Un cielo que nunca veo, porque el humo lo recubre
Un regalo que agradezco, un arte que me hace temblar
Un mar que siempre escucha cuando quiero hablar
Un hogar donde descanso, un lugar de odio y de furia
Un día en Suburbia
Y a quienes me escuchen que luchen no todo está perdido
Va por vosotros, mis fans, os considero amigos
A San Blas y los recuerdos que aún conservo
Alicante y sus calles, a las que vuelvo
A mi familia por su amor incondicional desde el inicio
Mi madre y su ternura, mi padre y su sacrificio
A quien ha hecho posible que yo siga aquí
Saltando al vacío en cada disco, esto va por ti
Solo necesito un día, un día en esta ciudad
Un día para demostrar que estoy aquí, que sigo vivo
Podéis llamarme Nach, el aliado o el enemigo
O el loco, el iluminado
Pero yo soy uno más, y solo necesito un papel
Un micrófono y unas mentes dispuestas
A escuchar y a sentir
Solo necesito un día
Un día en Suburbia
Mi padre es el Sol, mi madre la Luna
Mi hermano es el viento y el planeta tierra mi cuna
Mis únicos hijos son las frases que me invento
Y mi mayor regalo es vivir este momento
En el que siento que callar es un pecado capital
En la capital del pecado me quieren decapitar
Y aunque quisiera criar a mis hijos en un cuento de hadas
Sé que el mundo se acaba y no les quedará nada
Serán ratas y la cloaca les maltratará
La ciudad clavará su aguja y nadie aplacará
El odio que les empuja, no habrá nada solo brujas
Mientras los niños ricos viajarán en su burbuja
De lujo, de arrogancia infalible
Yo vengo de un lugar donde decían que triunfar era imposible
Nach otro juglar en la jungla jugando a ser libre
Nach otro juglar jugando a juzgar al que juzga impasible
Y esos MC's tan increíbles cuando escriben
No, no hacen ciencia, no describen lo que viven
Solo calcan actitudes de alguien que quieren ser
Mientras mi mente representa poder como uri geller
Capaz de ver el castigo, en la traición de un amigo
Os digo que hay fuera hijos de puta solo miran su ombligo
Bordes que corren sobre un borde constantemente
Haciendo que engorden sus cuentas corrientes
Poniendo su mueca más seria e indiferente
Al ver que el indigente sangra su miseria en la acera de enfrente
Ya no me asombro de ver a los mismos
Revolviendo escombros, les veo llevar su orgullo a hombros
Luchando contra el sistema que os corrompe
Viendo que idiotas sin nombre solo hablan mierda y se esconden
En la calle donde niños de ojos rojos fuman verde en callejones
Siempre metiéndose en marrones
Su materia gris en blanco un futuro negro augura
Mientras la lluvia purpura ahoga sus ilusiones
Yo me miré al espejo con los ojos de quien me odia
Y me sentí eufórico porque todo es psicológico
En este zoológico de buitres y camellos
De perros hambrientos esperando el momento de morder mi cuello
Pero no por ello callo, ni me rayo, ni huyo
El murmullo de un listillo no me destruyó
Solo me instruyo en lo cierto
Como que la ciencia demuestra que Dios ha muerto
Cierto como el fuego abierto en Gaza y Cisjordania
Cierto como ver mi fe moviendo tu montaña
Sacándola de España aquí es donde está mi reino
Yo también quiero un trono ¿Y quién no?
Tus hijos no van a clase porque escuchan rap
No hay por qué preocuparse, tus hijos escuchan rap porque tienen clase
Hacen suyo nuestro argot se burlan de lo snob
No son robots, víctimas del complot de la super pop
Y 'toa' esa mierda fashion victim
Niñatas que mañana matarán por hacerse un lifting
Esa es la educación que dais me desespera
Lo plasmo en un papel o me lo tomo con humor como Dave Chappelle
Chapé más de una boca aunque callar también es gratis
En la ciudad muchos me ven como a un Illuminati
Con otros mi relación es la de un yanki y un irakí
La vida es así, y yo hasta el fin tranki
Tú con trankimazin como boleros de Machín, triste
Tu destino es el que tu elegiste
Y puestos a reflexionar sobre la vida menos mal
Mira: Mira al final es para todos igual
Es el ciclo vital de un hombre, la muerte como cima y cumbre
Y no hay milagros, siento que el camino es largo
Con el corazón de piedra me visto y salgo
Cabalgo otro día más entre guepardos y comadrejas
Y aunque le diga a mi vieja que no hay queja
Yo también quiero un chalet de lujo en la Moraleja
Y conducir un Cadillac pero soy feliz con este anorak, Panama Jack
Y sin más hándicap que subirme a un track
Y escupir mis realidades
Para ti son debilidades para mi sensibilidades
Me llenan, fiel a mi lema
Ganar dinero del sistema haciendo música contra el sistema
Sin más armas que mis dientes mi voz es un Kalashnikov
Un cóctel molotov desde el altavoz potente
Con el liquido al ignorante (eh), lo liquido intelectualmente
La fuerza bruta me repugna se la dejo al nazi
O al cani que resuelve cualquier pugna de la forma fácil
Te queda claro? Yo vengo sin un plan
Soy un poeta hecho soldado
Y solo sé que la mezcla es napalm!
Tú sueñas con ser don Juan derrochar champán
Yo prefiero ver a quien no tiene y darle pan man
Soñador y dramaturgo, zurdo
Prestidigitador del sentido absurdo
De la vida, la mía melancólica dicen que única
Condenado a asumir que soy persona pública
Y mi rúbrica en pedazos, soy más de abrazos que de autógrafos
Más de párrafos que de fotógrafos
Y ante los tortazos de la vida, este es mi elixir
Existir es sentir, aquí sentir es escribir
Y sé que el único secreto es que no hay secretos
Solo respeto por el rap antes de usar un chándal ecko
Yo tengo coleguis que te follan si improvisan
Aunque vistan Levis y camisa
Conocen cada grupo, cada skit
Desde antes del rap in Madrid, y tú no sabes ni quien es madlib
Keep it real, es la premisa
Aunque, keep it real, contigo mismo, quizá sea más precisa
Pisa las huellas de este nómada nada me doma
Si nada perdona el fallo en babilón marcharé a (sayón)
Aunque nadie me recuerde
Ni esta ciudad que muerde y devora el verde
Suburbia y sus horizontes, edificios mastodontes
Devoran los prados, los parques, los montes
¿Y qué nos queda? ¿Charcos de asfalto? ¿infartos?
Demasiao' barullo en este trullo
Salto y me escabullo, huyo entre la masa anónima
Esos que se tragan su orgullo pa' después cobrar la nómina
No hay droga más dura para mi que un escenario
Ni hay meteoritos que extingan al dinosaurio
Me refiero al que suscribe, al que escribe
Al que revive cada noche en tu reproductor de audio
Tu ghetto blaster tras tanto mensaje gangster
Tanto lastre quien se fía, ya al rap solo le guía
La fría filosofía de vivir al día
R de revolución, A de actitud P de poesía
Xenofilia esa es mi ciencia
Significa lo que implica amor por la diferencia
Amor que nos tortura
Porque amar es la mayor locura, a no ser que se ame con locura
Son mis dudas que supuran porque nada dura
Quisiera parar el tiempo como Hiro Nakamura
Pero que más da mi arruga si mi entrega es ciega
Si el universo es la canica con la que alguien juega
Todo nos llega su momento y no lo entiendo
Tantos años invirtiendo hasta que sientes que te estás muriendo
Y no, el mañana no es certero, etéreo
Misterio, en serio, sal de tu agujero
Yo tecleo reo en este coliseo de politiqueo
Rappers de tebeo y tiroteos de fogueo
No poseo la verdad aunque la persigo, o eso creo
Lo importante es estar vivo de deseo
Carnal, espiritual, da igual, cada cual
En su propio ritual medita para mi es vital
Echarle dinamita a cada frase
Para dártelas, que tú se las regales luego al facha de tu clase
Puede que mi vida nunca os interese
No está dirigida por Martín Scorsese pero casi
Voy volando entre edificios como un yamakasi
Así lo hago fácil como Brasil
Y solo ante el papel puedo eliminar tensión
El me entiende y no me cobra 80 euros por sesión
El mensaje y no la fama es mi bagaje trepa
Písame cuando subas, te cazaré pa' cuando bajes trepa
Hasta la cima de mis sueños, podrás verlo
Mis sueños son mentiras que algún día dejarán de serlo
Del verbo me llaman vástago, basta con alzar el micro al cielo
Y caen relámpagos en tímpanos, míranos
Somos furia sobre un boom clap
Hijos de la catástrofe, apóstoles de la verdad
Rap como entretenimiento que agita el pensamiento
Así alimento a la generación Nintendo
Porque si esta es tu droga vamos, yo te invito a un gramo
Proclamo el honor de ser furor en tu hipotálamo
Mientras derramo profecías
Mercader de la esperanza y se abalanzan sobre mí como a un mesías
Pero no hay mejor profesor que el error
Ni más dulzura que el que sufre y luego cura su dolor
Y así he vivido en estos tiempos líquidos, insípidos
Sin tener miedo del miedo de no rapear lo típico
No es anecdótico te soy sincero
Hago público un cuaderno con mi infierno interno para conmoveros
Y si este enero me disloca me relajo y canto
Soma produce rocas yo después las lanzo
Claro que sí paso de genesi, ron con seven up y brindo
Por el hip-hop y el homenaje que aquí brindo
Al lindo frenesí de la escritura
Lo captas?
Almas en miniatura
No son aptas pa' esta asignatura
Y adulan al disparate tú no eres MC
Maniquí de escaparate con tu pose de magnate
Que pretendes? Si así vendes tú ridículo
Y aquí solo el trabajo duro y los testículos dan títulos
Pobre diablo se cree un Dios entre los dioses
Y tan solo es otro potro en el establo dando coces
Pides a voces gloria y no te la mereces
Yo asumo el drama de mi fama y vivo entre sus estrecheces
No lo planeé, solo volé como Tracy McGrady
Hice del rap mi personal Brain training
Ejercicio mental al filo, afilo mi estilo
Compitiendo con la imagen del espejo en el que miro
Cautivo de un tic-tac que me atonta
Mi único hábitat un compact, Que te voy a contar chaval
Que por ir de underground no eres más original
Y no por ser de universal voy a sonar comercial
No tenéis ni puta idea, vuestra verborrea es cínica
Faltándole al respeto a militantes de mi métrica
Aquí y en Latinoamérica, en todo el planeta tierra
Mi rap será, mi rap será la luz tras las tinieblas
Mi rap será la luz (¡si!) tras las tinieblas
En todo el planeta tierra, donde sea que me escuchen
En España, en México, Perú, Colombia, Portugal, Venezuela
Chile, Argentina, Brasil, Angola, Guinea, da igual donde estéis
Bolivia, Puerto Rico, Estados Unidos, El Salvador, Panamá
Costa Rica, Ecuador, todos mis soldados latinos ahí
Todos! A los que esta mierda engancha
Este es el rap que purifica el alma, que la vida os mancha
Nach, manifiesto
Afgelopen Nacht / Manifest
(Een dag in de Voorsteden)
Een stad die ons gevangen houdt, een vriend die verraadt
Een deur die opengaat, een raam waar niemand achter kijkt
Een streling in de ochtend, een passie
Een woede als symbool van actie van een generatie
Een licht dat straalt, een lied dat me opbeurt
Een traan die valt en een gewond leven reinigt
Een straat die volloopt, een liefde die niet eindigt
Een politicus die wegkijkt en niets doet
Een respect dat je verdient, een onschuld die verloren gaat
Een hart dat sneller klopt als een vijand terugkomt
Een agent die me beledigt, een plek ver weg van hier
Een gevoel dat verborgen blijft uit angst voor wat ze van me zullen zeggen
Een familie die elkaar omarmt, een broer van een andere kleur
Een baas die glimlacht, een advies dat je zonder meer afwijst
Een kortere weg, een luxe die me afleidt
Een rust die me omarmt als de zon ondergaat
Een geur die herinneringen oproept, een meisje dat niet weet dat ik kijk
Een gebroken fotoalbum, maar dat ik nog steeds bewaar
Een vrijheid die vlucht, een microfoon die me begrijpt
Een rechtvaardige wraak, een geheim dat wordt verkocht
Een verhaal dat niet te begrijpen is, een vrouwenlichaam
Een verre kus, een moment van genot
Een gisteren dat niet meer bestaat en een wereld die ons verwerpt
Een dag in de Voorsteden
En tegen degenen van wie ik houd, zeg ik houd vol
Verlies de moed niet, onze gloriedagen komen eraan
Want alleen wie het verdient, zal vrij zijn
Dit is voor jullie, mijn broeders van een andere moeder
We zullen onoverwinnelijk zijn
Spuw je woede eruit
Ook al zeggen ze niet of het goed of slecht is
Breng naar buiten wat je verrot, gladiatoren zonder mes
Voor iedereen die me voelt en me accepteert zoals ik ben
Dit is voor jullie, b-boys
Een moeilijke tijd, een stilte die ontspant
Een man die niet opgeeft, een simpele strohalm
Een afstand die je accepteert, een joint die me verbruikt
Een nacht, een plein, een fles die ons verbindt
Een rijm dat ontsnapt, een droom om te bereiken
Een schema dat je opsluit, een naam die ik niet wil horen
Een moeder die op me wacht, een daad van vriendelijkheid, een misdaad
Een rap die weer tot leven komt als de rest me deprimeert
Een ik hou van je, een tot ziens en een waarom
Een geluk dat me beschermt, omdat ik het zelf heb gezocht
Een biljet dat uit mijn zak komt, een leegte
Een buurt die me herinnert waar mijn mensen zijn
Een zonde zonder spijt, een speeltje dat nog steeds vermaakt
Een enkele weg, een leven of een dood
Een stevige stap over een plas, een portret zonder lijst
Een pagina die nog steeds blanco is
Een lied, een geboorte, een sprongetje, een huilen
Een druppel bloed die opdroogt op het asfalt
Een boom die droge bladeren huilt, een standbeeld dat vergaat
Een lucht die ik nooit zie, omdat de rook het bedekt
Een cadeau dat ik waardeer, een kunst die me doet beven
Een zee die altijd luistert als ik wil praten
Een thuis waar ik rust, een plek van haat en woede
Een dag in de Voorsteden
En aan degenen die me horen, vecht, niet alles is verloren
Dit is voor jullie, mijn fans, ik beschouw jullie als vrienden
Aan San Blas en de herinneringen die ik nog heb
Alicante en zijn straten, waar ik naar terugkeer
Aan mijn familie voor hun onvoorwaardelijke liefde vanaf het begin
Mijn moeder en haar tederheid, mijn vader en zijn opoffering
Aan degene die mogelijk heeft gemaakt dat ik hier blijf
Springend in het diepe met elk album, dit is voor jou
Ik heb alleen een dag nodig, een dag in deze stad
Een dag om te bewijzen dat ik hier ben, dat ik nog leef
Jullie kunnen me Nach noemen, de bondgenoot of de vijand
Of de gek, de verlichte
Maar ik ben gewoon een van jullie, en ik heb alleen een papier nodig
Een microfoon en een paar open geesten
Om te luisteren en te voelen
Ik heb alleen een dag nodig
Een dag in de Voorsteden
Mijn vader is de zon, mijn moeder de maan
Mijn broer is de wind en de aarde is mijn wieg
Mijn enige kinderen zijn de zinnen die ik verzin
En mijn grootste cadeau is dit moment te leven
Waarin ik voel dat zwijgen een doodzonde is
In de hoofdstad van de zonde willen ze me onthoofden
En hoewel ik mijn kinderen in een sprookje zou willen opvoeden
Weet ik dat de wereld vergaat en ze niets zullen overhouden
Ze zullen ratten zijn en het riool zal hen mishandelen
De stad zal zijn naald steken en niemand zal kalmeren
De haat die hen duwt, er zal niets zijn, alleen heksen
Terwijl de rijke kinderen in hun bubbel reizen
Van luxe, van onfeilbare arrogantie
Ik kom uit een plek waar ze zeiden dat slagen onmogelijk was
Nach, een andere troubadour in de jungle die doet alsof hij vrij is
Nach, een andere troubadour die oordeelt over degene die onbewogen oordeelt
En die MC's zo ongelooflijk als ze schrijven
Nee, ze doen geen wetenschap, ze beschrijven niet wat ze leven
Ze imiteren alleen houdingen van iemand die ze willen zijn
Terwijl mijn geest macht vertegenwoordigt zoals Uri Geller
In staat om de straf te zien, in de verraad van een vriend
Ik zeg jullie dat er buiten klootzakken zijn die alleen naar hun navel kijken
Randfiguren die constant over de rand rennen
En hun bankrekeningen dikker maken
Met hun meest serieuze en onverschillige gezicht
Als ze zien dat de dakloze zijn ellende op de stoep bloedt
Ik ben niet verbaasd om dezelfde te zien
Die door puin rommelen, ik zie ze hun trots op hun schouders dragen
Strijdend tegen het systeem dat jullie corrumpeert
Zien dat idioten zonder naam alleen maar shit praten en zich verstoppen
Op straat waar kinderen met rode ogen groen roken in steegjes
Altijd in de problemen
Hun grijze materie in het wit voorspelt een zwarte toekomst
Terwijl de paarse regen hun dromen verdrinkt
Ik keek in de spiegel met de ogen van degene die me haat
En voelde me euforisch omdat alles psychologisch is
In deze dierentuin van gieren en kamelen
Van hongerige honden die wachten op het moment om mijn nek te bijten
Maar daarom zwijg ik niet, ik raak niet in de war, ik vlucht niet
Het gemompel van een slimmerik heeft me niet vernietigd
Ik leer alleen wat waar is
Zoals dat de wetenschap bewijst dat God dood is
Waar als het open vuur in Gaza en de Westelijke Jordaanoever
Waar als het zien van mijn geloof jouw berg verplaatst
Het uit Spanje halen, hier is mijn koninkrijk
Ik wil ook een troon, en wie niet?
Jouw kinderen gaan niet naar school omdat ze rap luisteren
Geen reden tot bezorgdheid, jouw kinderen luisteren naar rap omdat ze stijl hebben
Ze maken onze slang hun eigen, ze lachen om het snobisme
Ze zijn geen robots, slachtoffers van de samenzwering van de super pop
En al die mode shit, fashion victim
Meisjes die morgen iemand zullen doden voor een facelift
Dat is het onderwijs dat jullie geven, het maakt me wanhopig
Ik zet het op papier of neem het met humor zoals Dave Chappelle
Ik heb meer dan één mond gesnoerd, hoewel zwijgen ook gratis is
In de stad zien velen me als een Illuminati
Met anderen is mijn relatie die van een yanki en een iraki
Het leven is zo, en ik blijf tot het einde kalm
Jij met trankimazin zoals bolero's van Machín, treurig
Jouw bestemming is die welke jij hebt gekozen
En als ik ga reflecteren over het leven, gelukkig maar
Kijk: Kijk, aan het einde is het voor iedereen hetzelfde
Het levenscyclus van een man, de dood als top en piek
En er zijn geen wonderen, ik voel dat de weg lang is
Met een hart van steen kleed ik me aan en ga ik
Rijdend een dag meer tussen cheeta's en weasels
En hoewel ik tegen mijn moeder zeg dat er geen klachten zijn
Ik wil ook een luxe chalet in de Moraleja
En een Cadillac rijden, maar ik ben gelukkig met deze anorak, Panama Jack
En zonder meer handicap dan op een track springen
En mijn realiteiten spuwen
Voor jou zijn het zwakheden, voor mij zijn het gevoeligheden
Ze vullen me, trouw aan mijn motto
Geld verdienen van het systeem door muziek te maken tegen het systeem
Zonder meer wapens dan mijn tanden, mijn stem is een Kalashnikov
Een molotovcocktail van de krachtige luidspreker
Met de vloeistof voor de onwetende (eh), vloeibaar intellectueel
De brute kracht maakt me misselijk, dat laat ik aan de nazi
Of aan de cani die elke ruzie op de gemakkelijke manier oplost
Is het duidelijk? Ik kom zonder plan
Ik ben een dichter die soldaat is geworden
En ik weet alleen dat de mix napalm is!
Jij droomt ervan om Don Juan te zijn en champagne te verspillen
Ik kijk liever naar degene die niets heeft en geef hem brood, man
Dromer en toneelschrijver, links
Goochelaar van de absurde zin
Van het leven, het mijne melancholisch, ze zeggen dat het uniek is
Veroordeeld om te accepteren dat ik een publieke persoon ben
En mijn handtekening in stukken, ik ben meer van knuffels dan van handtekeningen
Meer van paragrafen dan van fotografen
En tegenover de klappen van het leven, dit is mijn elixer
Bestaan is voelen, hier voelen is schrijven
En ik weet dat het enige geheim is dat er geen geheimen zijn
Alleen respect voor de rap voordat ik een Ecko-trainingspak draag
Ik heb vrienden die je neuken als ze improviseren
Ook al dragen ze Levis en een shirt
Ze kennen elke groep, elke skit
Van voor de rap in Madrid, en jij weet niet eens wie Madlib is
Keep it real, dat is de premisse
Hoewel, keep it real, met jezelf, misschien is dat preciezer
Volg de sporen van deze nomade, niets temt me
Als niets de fout in Babylon vergeeft, zal ik marcheren naar (sayón)
Hoewel niemand me herinnert
Of deze stad die bijt en het groen verslindt
Voorsteden en hun horizonten, mastodont gebouwen
Verslinden de weilanden, de parken, de bergen
En wat blijft er over? Plassen asfalt? Hartaanvallen?
Te veel lawaai in deze gevangenis
Ik spring en sluip weg, vlucht tussen de anonieme massa
Die hun trots inslikken om daarna hun salaris te innen
Er is geen hardere drug voor mij dan een podium
En er zijn geen meteorieten die de dinosaurussen uitsterven
Ik bedoel degene die ondertekent, degene die schrijft
Degene die elke nacht weer tot leven komt in jouw audio-speler
Jouw ghetto blaster na zoveel gangster berichten
Zoveel ballast, wie vertrouwt, leidt alleen de rap
De koude filosofie van leven van dag tot dag
R van revolutie, A van attitude, P van poëzie
Xenofilie, dat is mijn wetenschap
Betekent wat het impliceert, liefde voor het verschil
Liefde die ons martelt
Omdat liefhebben de grootste gekte is, tenzij je met gekte houdt
Het zijn mijn twijfels die etteren omdat niets blijft
Ik zou de tijd willen stoppen zoals Hiro Nakamura
Maar wat maakt het uit, mijn rimpel als mijn toewijding blind is
Als het universum de knikker is waarmee iemand speelt
Alles komt op zijn tijd en ik begrijp het niet
Zoveel jaren investeren tot je voelt dat je stervende bent
En nee, de morgen is niet zeker, etherisch
Mysterie, serieus, kom uit je gat
Ik typ vero in deze coliseum van politiek
Rappers van stripboeken en schietpartijen van oefenschoten
Ik bezit de waarheid niet, hoewel ik die achtervolg, of dat geloof ik
Het belangrijkste is om te leven van verlangen
Lichamelijk, spiritueel, maakt niet uit, ieder voor zich
In zijn eigen ritueel mediteert, voor mij is het vitaal
Dynamiet aan elke zin toevoegen
Om je te geven, zodat jij ze later aan de facho van jouw klas geeft
Misschien interesseert mijn leven je nooit
Het is niet geregisseerd door Martin Scorsese, maar bijna
Ik vlieg tussen gebouwen als een yamakasi
Zo doe ik het gemakkelijk als Brazilië
En alleen voor het papier kan ik spanning elimineren
Hij begrijpt me en vraagt me niet 80 euro per sessie
De boodschap en niet de roem is mijn bagage die klimt
Trap op me als je omhoog gaat, ik zal je vangen als je naar beneden komt
Tot de top van mijn dromen, je kunt het zien
Mijn dromen zijn leugens die op een dag niet meer leugens zullen zijn
Van het werk noemen ze me nakomeling, het is genoeg om de microfoon naar de hemel te heffen
En er vallen bliksems op trommelvliezen, kijk naar ons
We zijn woede op een boomklap
Kinderen van de catastrofe, apostelen van de waarheid
Rap als vermaak dat het denken opwekt
Zo voed ik de Nintendo-generatie
Want als dit jouw drug is, kom op, ik nodig je uit voor een gram
Ik proclameer de eer om de woede in jouw hypothalamus te zijn
Terwijl ik profetieën uitstort
Handelaar van de hoop en ze storten zich op me als op een messias
Maar er is geen betere leraar dan de fout
En geen zoetheid dan degene die lijdt en dan zijn pijn geneest
En zo heb ik geleefd in deze vloeibare, smaakloze tijden
Zonder bang te zijn voor de angst om niet het typische te rappen
Het is niet anekdotisch, ik ben oprecht
Ik maak een notitieboek openbaar met mijn interne hel om jullie te ontroeren
En als deze januari me ontwricht, ontspan ik en zing
Soma produceert stenen, ik gooi ze daarna
Natuurlijk, ik negeer genesis, rum met seven up en hef het glas
Op de hip-hop en de eer die ik hier breng
Aan de mooie opwinding van het schrijven
Snap je het?
Zielen in miniatuur
Zijn niet geschikt voor dit vak
En ze vleien de onzin, jij bent geen MC
Etalageman met je pose van magnate
Wat probeer je? Als je zo verkoopt, ben je belachelijk
En hier geven alleen hard werken en ballen titels
Arme duivel denkt dat hij een God is tussen de goden
En is gewoon een ander paard in de stal dat schopt
Je roept om glorie en je verdient het niet
Ik neem het drama van mijn roem aan en leef tussen zijn krapte
Ik heb het niet gepland, ik vloog gewoon als Tracy McGrady
Ik maakte van rap mijn persoonlijke Brain training
Mentale oefening aan de rand, ik slijp mijn stijl
Concurrentie met het beeld in de spiegel waarin ik kijk
Gevangen in een tic-tac dat me verdooft
Mijn enige habitat een compact, wat moet ik je vertellen, jongen
Dat door underground te zijn, je niet origineler bent
En niet omdat ik van universeel ben, ga ik commercieel klinken
Jullie hebben geen flauw idee, jullie verborrea is cynisch
Respectloos tegenover de militanten van mijn metriek
Hier en in Latijns-Amerika, op de hele aarde
Mijn rap zal zijn, mijn rap zal het licht zijn na de duisternis
Mijn rap zal het licht zijn (ja!) na de duisternis
Op de hele aarde, waar ze me ook horen
In Spanje, in Mexico, Peru, Colombia, Portugal, Venezuela
Chili, Argentinië, Brazilië, Angola, Guinee, maakt niet uit waar jullie zijn
Bolivia, Puerto Rico, de Verenigde Staten, El Salvador, Panama
Costa Rica, Ecuador, al mijn Latijnse soldaten daar
Iedereen! Voor degenen die deze shit verslaafd maakt
Dit is de rap die de ziel reinigt, die het leven bevlekt
Nach, manifest