Che, Bandoneón
El duende de tu son, che, bandoneón,
se apiada del dolor de los demás.
Y al escuchar tu fuelle dormilón
se arrima al corazón que sufre más.
Estercita y Mimí, como Ninón,
dejando sus desinos de percal,
vistieron al final mortajas de rayón,
al eco funeral de tu canción.
Bandoneón, hoy es noche de fandango.
Y puedo confesarte la verdad.
Copa a copa, pena a pena, tango a tango,
Embalada en la locura del alcohol y la amargura,
bandoneón, para qué nombrarlo tanto,
no ves que está de olvido el corazón,
pero él vuelve, noche a noche,
como un canto en las gotas de tu llanto,
che, bandoneón.
Tu canto es el amor que no se dio
y el cielo que soñamos una vez
y el fraternal amigo que se hundió
cinchando en las tormentas de un querer.
Y esas ganas tremendas de llorar
que a veces nos inundan sin razón.
Y el trago de licor
que ayuda a recordar
si el alma está en orsay,
che, bandoneón.
Bandoneón, hoy es noche de fandango.
Y puedo confesarte la verdad.
Copa a copa, pena a pena, tango a tango,
Embalada en la locura del alcohol y la amargura,
bandoneón, para qué nombrarlo tanto,
no ves que está de olvido el corazón,
pero él vuelve, noche a noche,
como un canto en las gotas de tu llanto,
che, bandoneón.
Che, Bandoneón
De geest van jouw klank, che, bandoneón,
heeft medelijden met de pijn van anderen.
En als ik jouw slaperige balg hoor,
komt het dichterbij het hart dat het meest lijdt.
Estercita en Mimí, zoals Ninón,
verlatend hun schamele kleren van katoen,
droegen uiteindelijk lijkwades van rayon,
bij de rouwklank van jouw lied.
Bandoneón, het is vanavond een fandango.
En ik kan je de waarheid vertellen.
Glas voor glas, pijn voor pijn, tango voor tango,
Verlies me in de waanzin van de drank en de bitterheid,
bandoneón, waarom het zo vaak noemen,
zie je niet dat het hart vergeten is,
maar het komt terug, nacht na nacht,
als een lied in de druppels van jouw tranen,
che, bandoneón.
Jouw zang is de liefde die niet gegeven werd
en de hemel die we ooit droomden
en de broederlijke vriend die verdronken is
in de stormen van een verlangen.
En die enorme drang om te huilen
die ons soms zonder reden overspoelt.
En de slok sterke drank
helpt om te herinneren
als de ziel in de vergetelheid is,
che, bandoneón.
Bandoneón, het is vanavond een fandango.
En ik kan je de waarheid vertellen.
Glas voor glas, pijn voor pijn, tango voor tango,
Verlies me in de waanzin van de drank en de bitterheid,
bandoneón, waarom het zo vaak noemen,
zie je niet dat het hart vergeten is,
maar het komt terug, nacht na nacht,
als een lied in de druppels van jouw tranen,
che, bandoneón.