En Lugar Del Amor
Cae niebla de la montaña y no sé qué pasa
Pero tengo un alma que a todo es extraña
La niebla empapa una vida que aunque
No sé cómo darla por vivida, sé que ella me daña
Y me voy, y me voy, y me voy, y me voy
Y me voy, y me voy, y me voy, pero aún no me he ido
Y te vas, y te vas, y te vas dices que hoy si te vas, pero sigues conmigo
Cuando se ponga el Sol sonara esa canción que los dos nos sabemos
Que podemos hacer si lo que hay que tener es lo que no tenemos
Y dirán que vivir es no conseguir y así pasan los años
Y ya nunca hace calor y en lugar del amor nos hicimos daño
Ojalá que la canción fuera más que cantar
Que querer descifrar este eterno miedo
Y en el fondo de mi vida me encuentro un abismo
Qué suerte la mía que diría el mismo José Alfredo
Y ahora sé, y ahora sé, y ahora sé, y ahora sé
Y ahora sé que no tengo ni idea
Y tú crees, dices que tiene fe, que ahora quieres creer y no
Hay quien se lo crea
Pero te veo sonreír y eso dora tu cabello
Dios mío porque para ser feliz es preciso no saberlo
Porque siento el amor y lo quiero mirar y no consigo verlo
Porque lo amado hoy con el tiempo se hará doloroso y extraño
Porque no hace calor y en lugar del amor nos hicimos daño
Y cuando se ponga el Sol sonara esa canción que los dos nos sabemos
Que podemos hacer si lo que hay que tener es lo que no tenemos
Y la vida no es más que una sucesión de desengaños
Ya nunca hace calor y en lugar del amor nos hicimos el daño
In Plaats Van Liefde
De mist valt van de berg en ik weet niet wat er aan de hand is
Maar ik heb een ziel die voor alles vreemd is
De mist doordrenkt een leven dat, hoewel
Ik weet niet hoe ik het als geleefd moet beschouwen, weet ik dat het me pijn doet
En ik ga, en ik ga, en ik ga, en ik ga
En ik ga, en ik ga, en ik ga, maar ik ben nog niet weg
En jij gaat, en jij gaat, en jij zegt dat je vandaag echt gaat, maar je blijft bij me
Wanneer de zon ondergaat, klinkt dat nummer dat we allebei kennen
Wat kunnen we doen als wat we moeten hebben is wat we niet hebben
En ze zullen zeggen dat leven is niet krijgen en zo verstrijken de jaren
En het is nooit meer warm en in plaats van liefde hebben we elkaar pijn gedaan
Ik wou dat het nummer meer was dan alleen zingen
Dat willen ontcijferen deze eeuwige angst
En diep in mijn leven vind ik een afgrond
Wat een geluk voor mij, zou José Alfredo zeggen
En nu weet ik, en nu weet ik, en nu weet ik, en nu weet ik
En nu weet ik dat ik geen idee heb
En jij gelooft, je zegt dat je geloof hebt, dat je nu wilt geloven en niet
Er zijn mensen die het geloven
Maar ik zie je glimlachen en dat maakt je haar goudkleurig
Mijn God, want om gelukkig te zijn is het nodig het niet te weten
Want ik voel de liefde en ik wil het zien, maar ik kan het niet zien
Want wat vandaag geliefd is, wordt met de tijd pijnlijk en vreemd
Want het is niet warm en in plaats van liefde hebben we elkaar pijn gedaan
En wanneer de zon ondergaat, klinkt dat nummer dat we allebei kennen
Wat kunnen we doen als wat we moeten hebben is wat we niet hebben
En het leven is niet meer dan een opeenvolging van teleurstellingen
Het is nooit meer warm en in plaats van liefde hebben we onszelf pijn gedaan