Morir o Matar
Te sentaste justo al borde del sofá
como si algo allí te fuera a morder.
Dijiste: "Hay cosas que tenemos que aprender,
yo a mentir y tú a decirme la verdad,
yo a ser fuerte y tú a mostrar debilidad,
tú a morir y yo a matar."
Y después se hizo el silencio y el silencio fue a parar
a una especie de pesada y repartida soledad,
y la soledad dio paso a un terror que hacia el final
nos mostró un mundo del que ninguno quisimos hablar.
Y así eran nuestras noches y así era nuestro amor,
comenzaba en el silencio, continuaba en el terror,
y otra vez de allí al silencio. Dime, ¿para qué hablar
de lo que pudo haber sido y de lo que jamás será,
tratando de adivinar qué fue eso que hicimos tan mal?,
si, en fin, se trata de morir o de matar.
Así que, si aún andas por aquí,
y alguien vuelve a romperte, amor,
con dinero, encanto y alguna canción,
por favor, prepárate para huir.
Vete lejos y limítate a observar
esta escena tan vulgar.
Conoció a unas cien mujeres y a cincuenta enamoró,
conoció a otros tantos hombres y con tantos se acostó,
y fundió todo el dinero y la gente se cansó
de escuchar noche tras noche la misma triste canción.
Y ahora ve que el universo es un lugar vacío y cruel,
cuando no hay nada mayor que su necesidad en él.
Y encendiendo un cigarillo se comienza a torturar
y habrá cerca alguien gritándole "hágase tu voluntad"
y el "la culpa sólo en parte es mía y en parte lo es de los demás".
De lo que se trata es de morir o de matar, de morir o matar.
Fue aquella gitana que nos leyó el porvenir,
dijo "uno es el asesino y el otro el que va a morir".
Y salimos de allí y me mirarte asustada y el miedo sonó en tu voz:
"antes de que tú me mates, prefiero matarme yo".
Y emprendiste así tu huida y yo corrí a mi habitación
y mezclé en una cuchara el polvo blanco y el marrón.
Y con la sangre aún resbalando te llamé desde ese hotel:
"Por favor, entiende que algo no funciona en mí muy bien".
Y al otro lado te oí llorar y yo seguí y no colgué,
y me suplicaste: "Déjame de una vez, déjame de una vez".
Y tus párpados cayendo se me antojan guillotinas,
y te observaré durmiendo y me pondré a susurrar:
"nuestras almas no conocen el reposo vida mía,
pero si hay algo que es cierto es que
te quiero un mundo entero con su belleza y su fealdad.
¿Por qué no puedes aceptar que esto no se trata más
que, amor mío, de morir o de matar, de morir o matar?"
Moriré, moriré, moriré ...
moriré, moriré y es lo único que sé.
Moriré, moriré ...
moriré y cuando lo haga al fin ya nada va a impedirme descansar
y así obtendré la santa paz que en vida no gocé jamás,
pues hasta morir la única opción siempre es matar, siempre matar.
Doden of Doden
Je zat precies op de rand van de bank
alsof er iets daar je zou bijten.
Je zei: "Er zijn dingen die we moeten leren,
ik om te liegen en jij om de waarheid te zeggen,
ik om sterk te zijn en jij om zwakte te tonen,
jij om te sterven en ik om te doden."
En toen viel de stilte en de stilte leidde tot
een soort zware en verspreide eenzaamheid,
en de eenzaamheid gaf plaats aan een angst die aan het eind
ons een wereld toonde waarover we niet wilden praten.
En zo waren onze nachten en zo was onze liefde,
het begon in de stilte, ging verder in de angst,
en weer van daar naar de stilte. Zeg me, waarom praten
over wat het had kunnen zijn en wat het nooit zal zijn,
proberend te raden wat we zo verkeerd hebben gedaan?,
want uiteindelijk gaat het om doden of doden.
Dus, als je hier nog rondloopt,
en iemand je weer breekt, lief,
met geld, charme en een of ander lied,
maak je dan alsjeblieft klaar om te vluchten.
Ga ver weg en beperk je tot kijken
naar deze zo vulgaire scène.
Hij ontmoette zo'n honderd vrouwen en vijftig veroverde hij,
hij ontmoette nog zoveel mannen en met velen ging hij naar bed,
en hij verkwistte al het geld en de mensen raakten moe
van het elke nacht horen van hetzelfde treurige lied.
En nu zie dat het universum een lege en wrede plek is,
wanneer er niets groter is dan zijn behoefte daarin.
En terwijl hij een sigaret aansteekt begint hij te martelen
en er zal iemand dichtbij zijn die hem toeschreeuwt: "laat uw wil geschieden"
en "de schuld ligt deels bij mij en deels bij de anderen".
Waar het om gaat is doden of doden, doden of doden.
Het was die zigeunerin die ons de toekomst voorspelde,
ze zei: "de een is de moordenaar en de ander degene die gaat sterven".
En we gingen daar weg en ik zag je bang kijken en de angst klonk in je stem:
"voordat jij me doodt, verkies ik mezelf te doden".
En zo begon je je vlucht en ik rende naar mijn kamer
en mengde in een lepel het witte en het bruine poeder.
En met het bloed nog druipend belde ik je vanuit dat hotel:
"Alsjeblieft, begrijp dat er iets niet goed met me gaat".
En aan de andere kant hoorde ik je huilen en ik ging door en hing niet op,
en je smeekte me: "Laat me nu eindelijk, laat me nu eindelijk".
En je oogleden die vallen lijken op guillotine,
en ik zal je zien slapen en ik zal beginnen te fluisteren:
"onze zielen kennen geen rust, mijn leven,
maar als er iets is dat zeker is, is het dat
ik je een hele wereld wil geven met zijn schoonheid en lelijkheid.
Waarom kun je niet accepteren dat dit niet meer is
dan, mijn lief, doden of doden, doden of doden?"
Ik zal sterven, ik zal sterven, ik zal sterven ...
ik zal sterven, ik zal sterven en dat is het enige dat ik weet.
Ik zal sterven, ik zal sterven ...
ik zal sterven en wanneer ik dat eindelijk doe, zal niets me meer kunnen stoppen om te rusten
en zo zal ik de heilige vrede krijgen die ik in leven nooit heb genoten,
want tot de dood is de enige optie altijd doden, altijd doden.