395px

Antwoord op de Tijd

Nana Caymmi

Resposta Ao Tempo

Batidas na porta da frente, é o tempo
Eu bebo um pouquinho pra ter argumento

Mas fico sem jeito, calado, ele ri
Ele zomba do quanto eu chorei
Porque sabe passar
E eu não sei

Num dia azul de verão, sinto o vento
Há folhas no meu coração, é o tempo

Recordo um amor que perdi, ele ri
Diz que somos iguais, se eu notei
Pois não sabe ficar
Eu também não sei

E gira em volta de mim
Sussurra que apaga os caminhos
Que amores terminam no escuro
Sozinhos

Respondo que ele aprisiona, eu liberto
Que ele adormece as paixões, eu desperto

E o tempo se rói com inveja de mim
Me vigia querendo aprender
Como eu morro de amor
Pra tentar reviver

No fundo, é uma eterna criança
Que não soube amadurecer
Eu posso, ele não vai poder
Me esquecer

Respondo que ele aprisiona, eu liberto
Que ele adormece as paixões, eu desperto

E o tempo se rói com inveja de mim
Me vigia querendo aprender
Como eu morro de amor
Pra tentar reviver

No fundo, é uma eterna criança
Que não soube amadurecer
Eu posso, e ele não vai poder
Me esquecer

No fundo, é uma eterna criança
Que não soube amadurecer
Eu posso, ele não vai poder
Me esquecer

Antwoord op de Tijd

Klopt op de voordeur, dat is de tijd
Ik drink een beetje om argumenten te hebben

Maar ik voel me ongemakkelijk, stil, hij lacht
Hij spot met hoeveel ik gehuild heb
Omdat hij weet hoe te verstrijken
En ik weet het niet

Op een blauwe zomerdag, voel ik de wind
Er zijn bladeren in mijn hart, dat is de tijd

Ik herinner me een liefde die ik verloor, hij lacht
Zegt dat we gelijk zijn, als ik het opmerkte
Want hij weet niet te blijven
Ik ook niet

En hij draait om me heen
Flüstert dat hij de paden uitwist
Dat liefdes in het donker eindigen
Alleen

Ik antwoord dat hij gevangen houdt, ik bevrijd
Dat hij de passies in slaap sust, ik wek ze op

En de tijd knaagt van jaloezie naar mij
Hij houdt me in de gaten, wil leren
Hoe ik sterf van liefde
Om te proberen weer tot leven te komen

In de kern is het een eeuwig kind
Dat niet heeft geleerd volwassen te worden
Ik kan het, hij zal het niet kunnen
Vergeten

Ik antwoord dat hij gevangen houdt, ik bevrijd
Dat hij de passies in slaap sust, ik wek ze op

En de tijd knaagt van jaloezie naar mij
Hij houdt me in de gaten, wil leren
Hoe ik sterf van liefde
Om te proberen weer tot leven te komen

In de kern is het een eeuwig kind
Dat niet heeft geleerd volwassen te worden
Ik kan het, en hij zal het niet kunnen
Vergeten

In de kern is het een eeuwig kind
Dat niet heeft geleerd volwassen te worden
Ik kan het, hij zal het niet kunnen
Vergeten

Escrita por: Cristóvão Bastos / Aldir Blanc