Velho Piano (part. Cesar Camargo Mariano)
Ah, o amor muda tanto
Parece que o encanto
O cotidiano desfaz
Feito um verso jogado num canto
De um velho piano
Que não toca mais
E ele estende seu manto
Feito um soberano
E vem como um santo
Mas parte profano
Parece um cigano
Não volta jamais
Ah, o amor causa espanto
O amor é o engano que traz
Desengano por trás
E, no entanto
Todo ser humano
Por ele faz plano demais
Erra demais
Ai, é o amor, barco tonto
Num vasto oceano
De riso e de pranto
De gozo e de dano
E como é mundano
Não para no cais
E quando quer paz
É tarde demais
Oude Piano (met Cesar Camargo Mariano)
Ah, de liefde verandert zoveel
Het lijkt wel of de betovering
Het dagelijks leven ongedaan maakt
Als een vers dat in een hoek is gegooid
Van een oud piano
Dat niet meer speelt
En hij spreidt zijn mantel uit
Als een soeverein
En komt als een heilige
Maar gaat als een profaan
Het lijkt wel een zigeuner
Die nooit meer terugkomt
Ah, de liefde doet schrikken
De liefde is de misleiding die brengt
Ontgoocheling erachter
En toch
Iedereen
Maakt te veel plannen omwille van hem
Fout te veel
Ai, het is de liefde, wankel schip
In een uitgestrekte oceaan
Van lachen en van huilen
Van vreugde en van pijn
En hoe werelds het ook is
Het stopt niet in de haven
En wanneer het rust wil
Is het te laat