Ley de Vida
Me mostraste el infinito
Adentro de tu mirada
Y allí me pasé mil días
Mil noches y madrugadas
Mi cuerpo fue el templo tuyo
Y el tuyo fue el mundo mío
Y juntos en el invierno
Fuímos calor el frío.
Los ríos de las montañas
Con sus piedras ancestrales
Fueron los testigos vivos
Del amor y sus rituales
Y como los manantiales
Fuímos brotando a la vida
Fluyendo con la corriente
Por tierras desconocidas.
Y si ahora nuestros caminos
Toman rumbos separados
Yo le agradezco al destino
Por habernos encontrado
Y por más que sea difícil
Soltarse y dejarse ir
Sabemos que es ley de vida
Morir para revivir.
Incluso vistiendo ropas
Supimos estar desnudos
Y apesar de las espadas
Nunca cargamos escudos
En lo profundo del otro
Encontramos algo propio
Y explotaron los colores
Como en un caleidoscopio.
El tiempo sabrá mostrarnos
Con calma y sabiduría
Por qué nos parece amarga
Ahora su melodía
Y por más que nos parezca
Que todo es tan disonante
Los acordes de la vida
Resuenan en cada instante.
Eeehhh... Ooohhh... Aaahh... Ooohhh...
Las ventanas de mis ojos
Jamás se van a cerrar
Al misterio de tu luz
Que me enseñó como amar
Las ventanas de mis ojos
Jamás se van a cerrar
Al misterio de tu luz
Que me enseñó como amar
Wet van het Leven
Je toonde me de oneindigheid
In de diepte van je blik
En daar heb ik duizend dagen doorgebracht
Duizend nachten en ochtenden
Mijn lichaam was jouw tempel
En het jouwe was mijn wereld
En samen in de winter
Was onze warmte de kou.
De rivieren van de bergen
Met hun oeroude stenen
Waren de levende getuigen
Van de liefde en haar rituelen
En zoals de bronnen
Bloeiden we op in het leven
Vloeiend met de stroom
Door onbekende landen.
En als nu onze paden
Gescheiden wegen inslaan
Dank ik het lot
Voor onze ontmoeting
En hoe moeilijk het ook is
Loslaten en verdergaan
We weten dat het de wet van het leven is
Sterven om weer te leven.
Zelfs gekleed in kleren
Wisten we ons bloot te voelen
En ondanks de zwaarden
Droegen we nooit schilden
In de diepte van de ander
Vonden we iets van onszelf
En de kleuren barstten los
Als in een caleidoscoop.
De tijd zal ons tonen
Met rust en wijsheid
Waarom het nu zo bitter lijkt
Zijn melodie
En hoezeer het ook lijkt
Dat alles zo dissonant is
De akkoorden van het leven
Weerklinken in elk moment.
Eeehhh... Ooohhh... Aaahh... Ooohhh...
De vensters van mijn ogen
Zullen nooit sluiten
Voor het mysterie van jouw licht
Dat me leerde hoe te liefhebben
De vensters van mijn ogen
Zullen nooit sluiten
Voor het mysterie van jouw licht
Dat me leerde hoe te liefhebben.