Esoragoto
Nemurenai yoru ni kiita monogatari ga esoragoto da to shitara
Eien wo shiru yori kairaku wo motomete
Ima wo kuyande shimau no wa
Kokoro no fukaku ni sumitsuita kage kara
Nigeru tame da to shitara
Soredemo atashi wa atashi wo aishite irareru nara
Hanbun ni wareta taiyou ga asa wo tsurete kite
Yami ni nareta shinkei wo jiwari shigeki suru
Okiwasureta nounai wa aete sonomama de
Shinario no kieta monogatari da
Jiyuu ni jiyuu ni kaji wo totte motto takaku he maiagatte
Kimetsuketa kotae no uragawa de naiteru ano ko no koe wa kikoenai
Kanjou nante dareka no sabita mono sashi de hakaru mono de wa nai darou
Dare no tame ja naku atashi wa atashi ga ima wo warau tame ni kizu wo kakushiteru
Sukoshi kareta koe de esoragoto wo utau ima koko ni aru mono ga subete da
Hanbun ni wareta taiyou de mata kyou ga hajimaru monogatari no tsuzuki wa kono te no naka
Aisareru koto ga ketsumatsu ja nai kara mitasareru dake ja tarinai deshou
Jiyuu ni jiyuu ni kaji wo totte motto tooku he tori ni natte
Jiyuu ni jiyuu ni kaji wo totte motto tooku he hoshi ni natte
Droomverhaal
Op een nacht dat ik niet kan slapen, hoorde ik een verhaal, dat een droomverhaal bleek te zijn.
In plaats van de eeuwigheid te kennen, zoek ik naar genot.
Het is nu dat ik treur, omdat ik denk dat het komt
uit de schaduw die diep in mijn hart is geworteld,
als het om te ontsnappen zou zijn.
Toch, als ik mezelf kan liefhebben,
brengt de gebroken zon de ochtend met zich mee.
De zenuwen die in de duisternis zijn geraakt, worden langzaam gestimuleerd.
De vergeten geest is zoals hij is,
het is een verhaal waarvan het scenario is verdwenen.
Vrij, vrij, neem de touwtjes in handen en stijg nog hoger.
De stem van dat meisje dat huilt aan de andere kant van het antwoord dat ik heb gevonden, kan ik niet horen.
Emoties zijn geen dingen die je kunt meten met de versleten dingen van iemand anders.
Niet voor iemand anders, maar ik verberg de wonden om mezelf nu te laten lachen.
Met een iets verwelkte stem zing ik het droomverhaal, alles wat hier is.
Met de gebroken zon begint weer het verhaal van vandaag, de voortzetting ligt in mijn handen.
Omdat geliefd zijn geen eindpunt is, is alleen vervulling niet genoeg.
Vrij, vrij, neem de touwtjes in handen en word een vogel die verder weg vliegt.
Vrij, vrij, neem de touwtjes in handen en word een ster die verder weg straalt.