Meditação
Quem acreditou
No amor, no sorriso e na flor
Entao sonhou, sonhou...
E perdeu a paz
O amor, o sorriso e a flor
Se transformam depressa demais
Quem
No coração
Abrigou a tristeza de ver
Tudo isto se perder
E na solidão
Procurou um caminho e seguiu
Já descrente de um dia feliz
Quem chorou, chorou
E tanto que seu pranto já secou
Quem depois voltou
Ao amor, ao sorriso e à flor
Então tudo encontrou
E a própria dor
Revelou o caminho do amor
E a tristeza acabou
Meditatie
Wie geloofde
In de liefde, de glimlach en de bloem
Droomde toen, droomde...
En verloor de rust
De liefde, de glimlach en de bloem
Veranderen te snel
Wie
In het hart
De verdriet heeft opgevangen van het zien
Alles dit verloren gaan
En in de eenzaamheid
Zocht een pad en volgde het
Al wanhoopvol over een gelukkige dag
Wie huilde, huilde
En zo veel dat zijn tranen al opgedroogd zijn
Wie daarna terugkwam
Naar de liefde, de glimlach en de bloem
Vond toen alles weer terug
En de pijn zelf
Reveleerde het pad van de liefde
En het verdriet was voorbij
Escrita por: Antonio Carlos Jobim