Años
Peinó su barba envejecida
Lustró sus botas, las que más quería
Frente al espejo soltó un suspiro
Miles de memorias recorrían su mente
Pensó en su rostro, se volvió demente
Ella era hermosa como las rosas
Que llevaba en su mano, en su mano
Pasan los años, su amor es joven aún
Y su itinerario, corre hacia atrás
Paso tras paso, siente sus labios
Mientras tiemblan sus manos
No puede esperar más. No más. ¡No más!
Salió a la calle tan elegante
Emocionado como un infante
Con su bastón apoyo su alma
Por la esquina de la calle Rendón
Miró su reloj con emoción
Arregló su solapa y luego su chapa
Rabamdapam pamdapam
Pasan los años, su amor es joven aún
Y su itinerario, corre hacia atrás
Paso tras paso, siente sus labios
Mientras tiemblan sus manos
No puede esperar más. No más
Llegó al lugar de su encuentro
El día parecía más que perfecto
Se acercó y susurró en su tumba
Buenos días, princesa
Pasan los años, su amor es joven aún
Y su itinerario, corre hacia atrás
Paso tras paso, siente sus labios
Mientras tiemblan sus manos
No puede esperar más
Pasan los años, su amor es joven aún
Y su itinerario, corre hacia atrás
Paso tras paso, siente sus labios
Mientras tiemblan sus manos
No puede esperar más
Pasan los años
Jaren
Kamde zijn verouderde baard
Poetste zijn laarzen, die hij het meest waardeerde
Voor de spiegel liet hij een zucht ontsnappen
Duizenden herinneringen gingen door zijn hoofd
Dacht aan zijn gezicht, werd gek van verdriet
Zij was mooi als de rozen
Die ze in haar hand droeg, in haar hand
De jaren verstrijken, zijn liefde is nog jong
En zijn route, gaat achteruit
Stap voor stap, voelt hij haar lippen
Terwijl zijn handen trillen
Hij kan niet langer wachten. Niet meer. Geen meer!
Hij ging de straat op, zo elegant
Opgewonden als een kind
Met zijn stok steunde hij zijn ziel
Bij de hoek van de Rendónstraat
Kijkend naar zijn horloge vol emotie
Repareerde zijn revers en daarna zijn insigne
Rabamdapam pamdapam
De jaren verstrijken, zijn liefde is nog jong
En zijn route, gaat achteruit
Stap voor stap, voelt hij haar lippen
Terwijl zijn handen trillen
Hij kan niet langer wachten. Niet meer.
Hij kwam aan op de plek van hun ontmoeting
De dag leek perfecter dan perfect
Hij kwam dichterbij en fluisterde bij haar graf
Goedemorgen, prinses
De jaren verstrijken, zijn liefde is nog jong
En zijn route, gaat achteruit
Stap voor stap, voelt hij haar lippen
Terwijl zijn handen trillen
Hij kan niet langer wachten
De jaren verstrijken, zijn liefde is nog jong
En zijn route, gaat achteruit
Stap voor stap, voelt hij haar lippen
Terwijl zijn handen trillen
Hij kan niet langer wachten
De jaren verstrijken