Caminos de Guanajuato
No vale nada la vida, la vida no vale nada
Comienza siempre llorando, y así llorando se acaba
Por eso es que en este mundo, la vida no vale nada
Bonito León, Guanajuato, su feria con su jugada
Ahí se apuesta la vida, y se respeta al que gana
Allá en mi León, Guanajuato, la vida no vale nada
Camino de Guanajuato, que pasas por tanto pueblo
No pases por Salamanca, que ahí me hiere el recuerdo
Vete rodeando vereda, no pases porque me muero
El Cristo de tu montaña, el cerro del cubilete
Consuelo de los que sufren, adoración de la gente
El Cristo de tu montaña, del cerro del cubilete
Camino de Santa Rosa, la sierra de Guanajuato
Ahí nomás tras Lomita, se ve Dolores, Hidalgo
Yo ahí me quedo paisano, allí es mi pueblo adorado
Paden van Guanajuato
Het leven is niets waard, het leven is niets waard
Het begint altijd met huilen, en zo eindigt het huilend
Daarom is in deze wereld, het leven niets waard
Mooi León, Guanajuato, zijn kermis met zijn spel
Daar wordt om het leven gewed, en degene die wint wordt gerespecteerd
Daar in mijn León, Guanajuato, is het leven niets waard
Pad van Guanajuato, dat door zoveel dorpen gaat
Ga niet door Salamanca, want daar doet de herinnering pijn
Neem de omweg, ga niet voorbij want ik sterf van verdriet
De Christus van jouw berg, de heuvel van de kubus
Troost voor degenen die lijden, aanbidding van de mensen
De Christus van jouw berg, van de heuvel van de kubus
Pad van Santa Rosa, de bergen van Guanajuato
Daar net achter Lomita, zie je Dolores, Hidalgo
Ik blijf daar, landgenoot, daar is mijn geliefde dorp