Sombras... Nada Más
Quisiera abrir lentamente mis venas
Mi sangre toda vertirla a tus pies
Para poderte demostrar que más no puedo amar
Y entonces morir después
Y sin embargo, tus ojos azules
Azul que tienen el cielo y el mar
Viven cerrados para mí
Sin ver que estoy así perdida en mi soledad
Sombras, nada más
Acariciando mis manos
Sombras, nada más
En el temblor de mi voz
Pude ser feliz
Y estoy en vida muriendo
Y entre lágrimas viviendo
Los pasajes más horrendos de este drama sin final
Sombras nada más
Entre tu vida y mi vida
Sombras nada más
Entre mi amor y tu amor
Venga
Qué breve fue tu presencia en mi hastío
Qué tibias fueron tus manos y tu voz
Como luciérnaga llegó
Tu luz y disipó las sombras de mi rincón
Y me quedé como un duende temblando
Sin el azul de tus ojos de mar
Que se han cerrado para mí
Sin ver que estoy así, perdida en mi soledad
Sombras, nada más
Acariciando mis manos
Sombras, nada más
En el temblor de mi voz
Pude ser feliz
Y estoy en vida muriendo
Y entre lágrimas viviendo
Los pasajes más horrendos de este drama sin final
Sombras, nada más
Entre tu vida y mi vida
Sombras, nada más
Entre mi amor y tu amor, uh
Schaduwen... Niets Meer
Ik zou langzaam mijn aderen willen openen
Al mijn bloed aan jouw voeten laten stromen
Om je te laten zien dat ik niet meer kan houden van jou
En dan sterven daarna
En toch, jouw blauwe ogen
Blauw zoals de lucht en de zee
Blijven gesloten voor mij
Zonder te zien dat ik zo verloren ben in mijn eenzaamheid
Schaduwen, niets meer
Die mijn handen strelen
Schaduwen, niets meer
In de trilling van mijn stem
Ik had gelukkig kunnen zijn
En ik ben levend aan het sterven
En tussen de tranen leef ik
De meest vreselijke passages van dit drama zonder einde
Schaduwen, niets meer
Tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen, niets meer
Tussen mijn liefde en jouw liefde
Kom op
Hoe kort was jouw aanwezigheid in mijn verveling
Hoe lauw waren jouw handen en jouw stem
Als een vuurvlieg kwam
Jouw licht en verdreef de schaduwen uit mijn hoek
En ik bleef als een elfje trillen
Zonder het blauw van jouw zeeblauwe ogen
Die gesloten zijn voor mij
Zonder te zien dat ik zo verloren ben in mijn eenzaamheid
Schaduwen, niets meer
Die mijn handen strelen
Schaduwen, niets meer
In de trilling van mijn stem
Ik had gelukkig kunnen zijn
En ik ben levend aan het sterven
En tussen de tranen leef ik
De meest vreselijke passages van dit drama zonder einde
Schaduwen, niets meer
Tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen, niets meer
Tussen mijn liefde en jouw liefde, uh