395px

De Dagen Verstrijken

Natalia Lafourcade

Pasan Los Días

Pasan los días y sigo pensando en ti
Pasan las horas, no me logro desprender
Es tan absurdo imaginar que nuestro amor
No es suficiente para hacernos regresar

Pasa al vida y sigo pensando que
Teníamos todo para hacernos mucho bien
Que la distancia no podría destruir
Aquel espacio construido en la ilusión

Y dime cómo hago para respirar
En este mundo tan vacío que queda en mí
¿Dónde ha quedado aquel encanto entre los dos?
Te lo suplico, no lo olvides, por favor

Pasan los días y sigo pensando en ti
Pasan las horas, no me logro desprender
Es tan absurdo imaginar que nuestro amor
No es suficiente para hacernos regresar

Pasa la vida y sigo pensando que
Teníamos todo para hacernos mucho bien
Que la distancia no podría destruir
Aquel espacio construido en la ilusión

Y dime cómo, dime cómo hago para respirar
En este mundo tan vacío que queda en mí
¿Dónde ha quedado aquel encanto, aquel encanto entre los dos?
Te lo suplico, no lo olvides, por favor

Solo quiero quererte
Yo solo quiero abrazarte
En este universo loco, mirarte, crecer y en la distancia amarte

Solo quiero quererte
Yo solo quiero besarte
En nuestra despedida mirarte arrancar y en la distancia amarte

Solo quiero quererte
Yo solo quiero abrazarte
En este universo loco, mirarte, crecer y en la distancia amarte

Solo quiero quererte
Yo solo quiero besarte
En nuestra despedida mirarte arrancar y en la distancia amarte

De Dagen Verstrijken

De dagen verstrijken en ik blijf aan jou denken
De uren verstrijken, ik kan me niet losmaken
Het is zo absurd om te denken dat onze liefde
Niet genoeg is om ons terug te laten komen

Het leven gaat verder en ik blijf denken dat
We alles hadden om elkaar veel goeds te doen
Dat de afstand ons niet kon vernietigen
Die ruimte gebouwd op illusie

En vertel me hoe ik moet ademhalen
In deze lege wereld die in mij overblijft
Waar is die charme tussen ons gebleven?
Ik smeek je, vergeet het niet, alsjeblieft

De dagen verstrijken en ik blijf aan jou denken
De uren verstrijken, ik kan me niet losmaken
Het is zo absurd om te denken dat onze liefde
Niet genoeg is om ons terug te laten komen

Het leven gaat verder en ik blijf denken dat
We alles hadden om elkaar veel goeds te doen
Dat de afstand ons niet kon vernietigen
Die ruimte gebouwd op illusie

En vertel me hoe, vertel me hoe ik moet ademhalen
In deze lege wereld die in mij overblijft
Waar is die charme, die charme tussen ons gebleven?
Ik smeek je, vergeet het niet, alsjeblieft

Ik wil je gewoon liefhebben
Ik wil je gewoon omhelzen
In dit gekke universum, je bekijken, groeien en in de afstand van je houden

Ik wil je gewoon liefhebben
Ik wil je gewoon kussen
Bij onze afscheid je zien vertrekken en in de afstand van je houden

Ik wil je gewoon liefhebben
Ik wil je gewoon omhelzen
In dit gekke universum, je bekijken, groeien en in de afstand van je houden

Ik wil je gewoon liefhebben
Ik wil je gewoon kussen
Bij onze afscheid je zien vertrekken en in de afstand van je houden

Escrita por: