El Capitan (part. Herencia de Patrones)
Me siento desesperado, ya no sé cuánto ha pasado
El cansancio se desvanece pensando en tu rostro
Sabes bien que no te ofrecen lo que te ando ofreciendo
Yo no fui el culpable, pasó lo que va a pasar
Y así fue el destino, mi amor, no hay quien lo pueda cambiar
Que piensas en mí, no te miento, porque yo pienso igual
Pero no será lo mismo, ya no pienso regresar
Lo siento, pero ya es el momento
De ponernos de acuerdos en olvidar los hechos
Lo que sucedió, no sucedió, en el pasado se quedó
Ya no soy el mismo y eso es cierto
Cosas cambian y cambio mis pensamientos
Sentimientos desvanecieron, los recuerdos ya se fueron
De perderte, tenía miedo
Y ahora lo supero, con la hierba, calmo nervios
Cuando pienso en tus besos
La codeína que me tumba
Y aún me mantengo despierto
Pensando en por qué no tengo
Lo que un día mi hizo contento
La soledad me acompaña, hoy comprendo
Se va desvaneció el amor
Mi vida, en mi corazón, encontró la salida
Pensando que no lastimaría
Pero sueño contigo cuando duermo, qué ironía
Ahora toca retirar el gancho
Porque tengo morras que están esperando
Capitán del barco nunca sufre por pescados
Que no te han contado, tienes que ir tan cargo
Que no te han contado quién está en el mando
El que mantiene el billete circulando
La razón que hay comida en el plato
El estilo que me cargo, hay pa' rato
Sé que todavía van a seguir copiando
Y aún así me la van a seguir pelando
Pero yo sigo en lo mío, en lo que ando
Que no has escuchado, no se preocupa el muchacho
De Kapitein (met Herencia de Patrones)
Ik voel me wanhopig, ik weet niet hoe lang het al duurt
De vermoeidheid vervaagt als ik aan jouw gezicht denk
Je weet goed dat ze je niet geven wat ik je bied
Ik was niet de schuldige, het gebeurde zoals het moest
En zo was het lot, mijn liefde, niemand kan dat veranderen
Dat je aan mij denkt, ik lieg niet, want ik denk hetzelfde
Maar het zal niet meer hetzelfde zijn, ik denk niet aan terugkomen
Het spijt me, maar het is tijd
Om het eens te worden over het vergeten van de feiten
Wat er gebeurde, is niet gebeurd, het is in het verleden gebleven
Ik ben niet meer dezelfde en dat is waar
Dingen veranderen en ik verander mijn gedachten
Gevoelens zijn vervaagd, de herinneringen zijn al weg
Ik was bang om je te verliezen
En nu overwin ik het, met de wiet, kalmeer ik de zenuwen
Als ik aan je kussen denk
De codeïne die me platlegt
En toch blijf ik wakker
Denken aan waarom ik niet heb
Wat me ooit gelukkig maakte
De eenzaamheid houdt me gezelschap, vandaag begrijp ik
De liefde is vervaagd
Mijn leven, in mijn hart, vond de uitgang
Denkend dat het geen pijn zou doen
Maar ik droom van jou als ik slaap, wat een ironie
Nu is het tijd om de haak terug te trekken
Want ik heb meiden die aan het wachten zijn
De kapitein van het schip lijdt nooit om vissen
Die je niet verteld hebben, je moet zo'n last dragen
Die je niet verteld hebben wie de leiding heeft
Degene die het geld laat rondgaan
De reden dat er eten op het bord is
De stijl die ik heb, daar is nog veel van
Ik weet dat ze nog steeds gaan blijven kopiëren
En toch blijven ze me negeren
Maar ik blijf bij mijn ding, met wat ik doe
Dat je niet gehoord hebt, de jongen maakt zich geen zorgen
Escrita por: Natanael Cano