395px

Qué me está pasando

Natasa Theodoridou

Τι Μου Συμβαίνει (ti mou simvenei)

ti mou symvaínei
den echo pieí ma leitourgó san methysméni
kai san chaméni
kai aftó to páthos xafniká me xetrelénei
me éna vlémma me kleidóneis sti dikí sou fylakí

kai isóvia mou zitás, mia agápi díchos logikí
ti mou symvaínei
kai sto nkremó sou i zoí me parasérnei
pos fovámai min teleiósei
to óneiro aftó

mi chathoúme kai matósei to s'agapó
pos fovámai to strimméno charaktíra mou
pou kóntra páei sti moíra mou kai s'oti lachtaró

pos fovámai min teleiósei to óneiro aftó
mi chathoúme kai matósei to s'agapó
póso tha 'thela kardiá mou na palépsoume
sta dýskola n' antéxoume ki oi dyo ti mou symvaínei

kai to kormí mou san treló se periménei
kai me pethaínei
ti mou symvaínei
kai i psychí na se chareí den prolavaínei
m' éna vlémma me kleidóneis sti dikí sou fylakí

kai isóvia mou zitás mia agápi díchos logikí
ti mou symvaínei
kai sto nkremó sou i zoí me parasérnei
pos fovámai min teleiósei to óneiro aftó

mi chathoúme kai matósei to s'agapó
pos fovámai to strimméno charaktíra mou
pou kóntra páei sti moíra mou kai s'oti lachtaró
pos fovámai min teleiósei to óneiro aftó

mi chathoúme kai matósei to s'agapó
póso tha 'thela kardiá mou na palépsoume
sta dýskola n' antéxoume ki oi dyo

Qué me está pasando

qué me está pasando
no tengo sed pero funciono como si estuviera borracho
y como si estuviera drogado
y este sentimiento de repente me desequilibra
con una mirada me encierras en tu propia prisión

y me pides igualdad, un amor sin lógica
qué me está pasando
y en tu sueño la vida me despierta
cómo temo que no se cumpla
ese sueño

no nos perdamos y envenenemos lo que amo
cómo temo mi carácter obstinado
que va en contra de mi destino y en lo que se convierte

cómo temo que no se cumpla ese sueño
no nos perdamos y envenenemos lo que amo
cuánto desearía que mi corazón pudiera soportar
los desafíos difíciles y ambos qué me está pasando

y mi cuerpo como loco te espera
y me mata
qué me está pasando
y el alma no se alegra no logra
con una mirada me encierras en tu propia prisión

y me pides igualdad un amor sin lógica
qué me está pasando
y en tu sueño la vida me despierta
cómo temo que no se cumpla ese sueño

no nos perdamos y envenenemos lo que amo
cómo temo mi carácter obstinado
que va en contra de mi destino y en lo que se convierte

cómo temo que no se cumpla ese sueño
no nos perdamos y envenenemos lo que amo
cuánto desearía que mi corazón pudiera soportar
los desafíos difíciles y ambos

Escrita por: