Theater
あぁ、逃げ道がないの
Aa, nigemichi ga nai no
ひとり、がらくたのような生活に空いた穴
Hitori, garakuta no yōna seikatsu ni aita ana
もう、忘れてしまって
Mō, wasurete shimatte
あの、日々と同じような
Ano, hibi to onaji yōna
「普通」を生きればいい？
Futsū" o ikireba ii
そう、長い目で見れば喜劇のよう
Sō, nagai me de mireba kigeki no yō
本当は、まったくの嘘
Hontō wa, mattaku no uso
また、自由の奴隷になっていく
Mata, jiyū no dorei ni natte iku
皆々、楽しそうに歌う
Minna minna, tanoshisō ni utau
嘘で胃を満たして、飢えに飢えていく
Uso de i wo mitashite, ue ni ue te iku
誰彼も彷徨えるアイロニー
Darekare mo samayoe ru AIRONĪ
ずっと、続く悪夢のなかで
Zutto, tsudzuku akumu no naka de
僕は、あなたを待っていたって
Boku wa, anata o matte itatte
言葉足らずな愛で、故に熟れていく
Kotoba tarazu na ai de, yue ni urete iku
果物のように腐っていく
Kudamono no yō ni kusatte iku
それが酷く美しくて、涙をこぼした
Sore ga hidoku utsukushikute, namida o koboshita
あぁ、これで時間切れ？
Aa, kore de jikan kire
あくまで、あなたの言うとおりに生きて
Akumade, anata no iu tōri ni ikite
あくまで、私の言うとおりに生きて
Akumade, watashi no iu tōri ni ikite
それで、何がわかった？
Sore de, nani ga wakatta
根や幹に近い部分は、真っ黒に汚れている
Ne ya miki ni chikai bubun wa, makkuro ni yogorete iru
秘密になるまで、嘘に変わるまで
Himitsu ni naru made, uso ni kawaru made
傷ついて、汚れてしまうまで
Kizutsuite, yogorete shimau made
ずっと、続く悪夢のなかに
Zutto, tsudzuku akumu no naka ni
きっと、あなたがいないとしたって
Kitto, anata ga inai to shitatte
言葉足らずな誓いも、じきに褪せていく
Kotoba tarazu na chikai mo, jiki ni asete iku
時間すら、僕を置いていく
Jikan sura, boku o oite iku
どれも、これも美しいんだ 笑えるくらいに
Dore mo, kore mo utsukushī nda waraeru kurai ni
もう、これで時間切れ
Mō, kore de jikan kire
秘密になるまで、嘘に変わるまで
Himitsu ni naru made, uso ni kawaru made
傷ついて、汚れてしまうまで
Kizutsuite, yogorete shimau made
ずっと、続く悪夢のなかに
Zutto, tsudzuku akumu no naka ni
きっと、あなたがいないとしたって
Kitto, anata ga inai to shitatte
言葉足らずな愛で、僕を殺して
Kotoba tarazu na ai de, boku o koroshite
そこには、あなたがいなくたって
Soko ni wa, anata ga inaku tatte
ひとつ、また愛を手放した
Hitotsu, mata ai o tebanashita
なんて、喜劇だ！ 残ったものは嘘だけ
Nante, kigeki da! Nokotta mono wa uso dake
言葉足らずな愛で、僕は壊れていく
Kotoba tarazu na ai de, boku wa kowarete iku
獣のように狂っていく
Kemono no yō ni kurutte iku
それは演じきれなかった、僕への罰だ
Sore wa enjikirenakatta, boku e no batsu da
Theater
Ah, er is geen ontsnapping
Alleen, in een leven vol rommel, een open plek
Vergeten, dat is wat ik moet doen
Leef gewoon zoals die dagen
Gewoon 'normaal'?
Ja, op de lange termijn lijkt het wel een komedie
In werkelijkheid is het een complete leugen
Weer word ik een slaaf van de vrijheid
Iedereen zingt vrolijk
Vullend met leugens, verhongerend van honger
Iedereen dwaalt in ironie
In een eindeloze nachtmerrie
Wachtte ik op jou, dat is wat ik deed
Met een liefde die tekortschiet, daardoor rijpt het
Als fruit dat aan het rotten is
Het is zo vreselijk mooi dat ik in tranen uitbarst
Ah, is dit het einde van de tijd?
Leef gewoon zoals jij zegt
Leef gewoon zoals ik zeg
En wat heb je daaruit geleerd?
De wortels en de stam zijn diep zwart en vies
Tot het een geheim wordt, tot het verandert in leugens
Tot het gewond en vies is
In een eindeloze nachtmerrie
Zou jij er niet zijn, dat is zeker
Zelfs de liefde die tekortschiet, zal snel vervagen
Zelfs de tijd laat me achter
Alles is zo mooi, dat het bijna lachwekkend is
Ah, is dit het einde van de tijd?
Tot het een geheim wordt, tot het verandert in leugens
Tot het gewond en vies is
In een eindeloze nachtmerrie
Zou jij er niet zijn, dat is zeker
Met een liefde die tekortschiet, dood je me
Zelfs al ben jij er niet
Weer heb ik een liefde losgelaten
Wat een komedie! Wat overblijft is alleen maar leugen
Met een liefde die tekortschiet, breek ik af
Ik word gek als een beest
Dat is de straf voor wat ik niet kon spelen.