MOLTISANTI (part. Recycled J)
Dice
El oro en los dientes me ha comido el esmalte
Gucci en la pechera, en la cabeza un implante
Solo tengo demos, mil maquetas y masters
En el pop soy Justin y en la street Moltisanti
No hay nadie al volante y nadie que me adelante
Ni uno me echa el guante, es imposible alcanzarme (es)
La diferencia entre un real y un copy-paste
A estas hormigas es normal que las aplasten
Conozco superhéroes que no salen en Marvel
Como mi tía superando par de veces un cáncer
Con palos y piedras 'toy delante del Panzer
Con o sin dinero, los míos son un diamante
Cuando lo partes en un parque y con tus compadres partes
La mejor parte, aprecias de otro modo el arte (wuh-wuh)
Pero eso ya es caso aparte (ah)
Y pa' filosofar, ya está Sartre
Los tiempo' de antes, cintas y Blockbuster
Juntarte a rapear y emborracharte era un cypher
Cuando estos influencer no eran cantantes
TikTok en la muñeca, BeReal el de Cypress
Los tiempo' de antes, castillo' de naipes
Con las cruces y cadenas aunque no éramos frailes
Soy Madrid, Madrid, como El Brillante
Reyes en el under, los patito' feos del estanque
Supe que era un hombre sin mirarme al espejo
Cuando mi viejo cambió las órdenes por consejo'
No me quedan más cojones que ponerme serio
Porque ahora que me toca a mí cuidarlos a ello'
Siempre seré graffitero, cafetero y camello
Argentino y madrileño, chulo y canchero
Fui el rapero del recreo cuando no molaba serlo
Y el más guay del instituto ahora es el tonto del pueblo
Estoy haciendo flexiones como si estuviera preso
Y la vecina oye el ruido de mi cadena en el techo
Yo me he ganado el respeto, no con palabras, con hechos
Si tú me guardas la espalda, yo salgo a poner el pecho
A veces hablo con Dios, a veces bajo al infierno
Por más que brille el reloj, el tiempo no tiene dueño
¿Qué es la vida sin amor? ¿Qué es la vida sin un sueño?
Fer es mi hermano mayor, Jorge es mi hermano pequeño (oh-oh)
Nunca aprendo de errores ajeno', por eso saco brillo a mis tropiezos
Y los pongo en la vitrina como si fueran trofeos
El dolor es mi maestro, nadie se hizo duro en tiempos buenos (oh-oh-oh)
Somos lo que somo', no lo que tenemos
Nos hace valientes to' lo que tememos
Échame uno más o échame de menos
Un beso al Darío, aunque ni hablemos
Hijos de la Ruina
Entramos por la puerta de atrás
Entre la luz de los flashes y gritos de los fans (ah)
Con capuchas y cadenas, con la cara tapá
No sé qué habrá quedado de aquel chaval normal
Siempre fui más de morder que de ladrar (que de ladrar)
No juro por mis hijos aunque diga la verdad
Hay líneas rojas que es mejor no cruzar
Porque si es por mi familia, me juego la libertad
Jugando a la ruleta con seis balas
No tengo talento, tengo pico y pala
Orgullo de barrio vaya donde vaya
Yo siempre tiro pa'l monte porque soy la cabra (el GOAT)
Se piensan que me conocen por mis letras (no)
Pero solo sabes de mí lo que yo quiero que sepas (se)
Partimos en tres el tema (fresh), en tres la pepa
Y volamos por el cielo como un puto cometa
No confundas el respeto con el miedo
El valor con el precio, el amor con el deseo (no, no, no)
Esos infelices no saben de qué va el juego, ja
Son tan pobres que solo tienen dinero
Echo de menos las noches de verano
Improvisando borracho con el Soukin y el Ramos
Escucho Por la Jeta y se me enfrían las manos
Éramos felices y no lo sabíamos
MOLTISANTI (ft. Recycled J)
Zeg
De gouden tanden hebben mijn glazuur aangetast
Gucci op mijn borst, een implantaat op mijn hoofd
Ik heb alleen demo's, duizend maquettes en masters
In de pop ben ik Justin en op straat Moltisanti
Er is niemand aan het stuur en niemand die me inhaalt
Geen enkele kan me pakken, het is onmogelijk om me te bereiken (ja)
Het verschil tussen een echte en een copy-paste
Het is normaal dat je deze mieren verplettert
Ik ken superhelden die niet in Marvel staan
Zoals mijn tante die meerdere keren kanker overwon
Met stokken en stenen sta ik voor de Panzer
Met of zonder geld, mijn mensen zijn een diamant
Als je het in een park breekt en met je vrienden deelt
De beste delen, je waardeert de kunst op een andere manier (wuh-wuh)
Maar dat is een ander verhaal (ah)
En om te filosoferen, daar is Sartre voor
De tijden van vroeger, tapes en Blockbuster
Samen rappen en dronken worden was een cypher
Toen deze influencers geen zangers waren
TikTok op de pols, BeReal van Cypress
De tijden van vroeger, kaartenhuizen
Met kruisen en ketens, ook al waren we geen monniken
Ik ben Madrid, Madrid, zoals El Brillante
Koninginnen in de underground, de lelijke eendjes van de vijver
Ik wist dat ik een man was zonder in de spiegel te kijken
Toen mijn vader de bevelen voor advies ruilde
Ik heb geen andere keuze dan serieus te worden
Want nu is het mijn beurt om voor hen te zorgen
Ik zal altijd een graffitischrijver, koffiedrinker en dealer zijn
Argentijns en Madrileens, stoer en zelfverzekerd
Ik was de rapper op het schoolplein toen het niet cool was
En de populairste van de school is nu de domste van het dorp
Ik doe push-ups alsof ik in de gevangenis zit
En de buurvrouw hoort het geluid van mijn ketting op het dak
Ik heb respect verdiend, niet met woorden, maar met daden
Als jij mijn rug dekt, ga ik voor je staan
Soms praat ik met God, soms ga ik naar de hel
Hoeveel de klok ook schittert, de tijd heeft geen eigenaar
Wat is het leven zonder liefde? Wat is het leven zonder een droom?
Fer is mijn oudere broer, Jorge is mijn jongere broer (oh-oh)
Ik leer nooit van de fouten van anderen, daarom geef ik mijn misstappen glans
En zet ze in de vitrine alsof het trofeeën zijn
Pijn is mijn leraar, niemand werd hard in goede tijden (oh-oh-oh)
We zijn wat we zijn, niet wat we hebben
Alles wat we vrezen maakt ons dapper
Geef me er nog één of geef me er minder
Een kus voor Darío, ook al praten we niet
Kinderen van de Ruïne
We komen binnen via de achterdeur
Tussen het licht van de flitsen en de schreeuwen van de fans (ah)
Met capuchons en ketens, met het gezicht bedekt
Ik weet niet wat er over is van die normale jongen
Ik was altijd meer van bijten dan van blaffen (dan van blaffen)
Ik zweer niet op mijn kinderen, ook al zeg ik de waarheid
Er zijn rode lijnen die je beter niet kunt overschrijden
Want als het om mijn familie gaat, zet ik mijn vrijheid op het spel
Spelend met roulette met zes kogels
Ik heb geen talent, ik heb een schop en een schep
Trots op mijn buurt, waar ik ook ga
Ik ga altijd de bergen in omdat ik de geit ben (de GOAT)
Ze denken dat ze me kennen door mijn teksten (nee)
Maar je weet alleen wat ik wil dat je weet (ja)
We delen het nummer in drieën (fresh), de pil in drieën
En we vliegen door de lucht als een kut komeet
Verwar respect niet met angst
Moed niet met prijs, liefde niet met verlangen (nee, nee, nee)
Die ongelukkigen weten niet hoe het spel werkt, ha
Ze zijn zo arm dat ze alleen maar geld hebben
Ik mis de zomernachten
Improviserend dronken met Soukin en Ramos
Ik luister naar Por la Jeta en mijn handen worden koud
We waren gelukkig en we wisten het niet