Nosotros (part. Recycled J)
[Waor]
Como las perdidas del camello a primeros de cada mes
Cuando menos los esperabas, aquí están otra vez
Como el inoportuno mensaje de tu ex
Que llega cuando parecía que volvías a estar bien
Llegó el invierno, el Brugal con hielo
Lo que escribo en mi cuaderno son líneas de puro yeyo
Llego sonriendo: Loco, ¿qué hay de nuevo?
Pero llevo un par de muertos en el maletero
Como no supe qué decir se lo dejé escrito
Escupo en su coño mejor que en el micro
Te cantaría al oído, pero no es mi estilo
Te contaría mis historias, pero no han prescrito
No me pidas favores si ya casi ni hablamos
Las cosas me han ido mejor desde que nos distanciamos
No me regales los oídos, que ya sé lo que valgo
Prefiero que me corrijas las veces que la cago
Y voy andando borracho y solo, pensando en todo
Lo que ha cambiado todo en estos años
Antes solo pensaba en vacilar y joder
Y ahora en el Serie 3 llevo la silla del bebé
Y joder, claro que no estaremos aquí pa' siempre
Pero sí lo harán mis letras y mis piezas en los puentes
Si eres un caniche no me enseñes los dientes
El cementerio ya está lleno de valientes
[Recycled J]
Como aquella foto nuestra en el fondo del cajón
Devorándonos la boca en un fotomatón
Otro día con los platinos sin colgar en el salón
Otra vez que me despido (cuelgas tú, cuelgo yo)
Y es combino tan bien mi carisma y el dolor
Tu cara de mala con las Jordan Christian Dior
Dime ahora quién repara esta válvula de inyección
Sé bien quiénes me respaldan, quiénes no
Mi Monica Bellucci, un ángel de Fiorucci
Tú eres lengua de serpiente como mi bota Gucci
Te resulta complica'o como un cubo de Rubik
Juntos somos un rubí, Oro Rosa como el tussi
Un adelanta'o, colga'o, Stanley Kubrick
Mente de forra'o, pero el corazón de punky
Tengo fama ahí fuera de popero y de pussy
Pero saco medio tema y los haters se vuelven groupies
No giro en su rueda, corro detrás del queso
Soy de carne y hueso, adrenalina y excesos
Yo he inventado el juego y ya no estamos pa' eso
Rulo, prendo y pienso, recuerdo el comienzo
El 1312 y el, eh yo, eh yo
Aprendimos solos la palabra y el honor
Construimos nuestro imperio de cartón
No nos ronca ni Dios
Somos Hijos de la Ruina, cabrón (¡uh-ah!)
[Natos]
Como la' puñalada' cuando se creen que no los ves
Vuelven Hijos de la Ruina, God bless
Podría hablarte de millones, sé lo que es
Pero la humildad nos hizo grandes, no flex
No toques mi oro porque puede que cobres
He tira'o tus cartas, guardo fajos en sobres
Paro el tiempo con una botella y dos acordes
Pierdo el norte, te encuentro en mi desorden
Me colé en la Renfe, soñando con Mercedes
Planto la bandera negra en la cima del Everest
Y aun así, tu culo las mejores vistas que veré
Estoy con el Fer comiendo pasta al dente en el Trastévere
Hago lo que quieres, pero no te atreves
Mi nombre en las paredes, mi cara en carteles
Le pisan a fondo y te adelantan por la dere
Voy con el Jorge descapota'o en BM
Y no pudo quejarme, aunque duela, va bene
Money, problems, dame que la queme
¿Juzgas mi camino? Ponte las TN
Y pisa lo que piso y vamo' a ver si te mantienes
Desde el 3310 y el Siemens, SMS y MSN
El ¿cuánto quieres?, o el ¿cuánto tienes?
Dime cuándo y cómo, nosotros somos quiénes
Wij (ft. Recycled J)
[Waor]
Zoals de verliezen van de kameel aan het begin van de maand
Wanneer je het het minst verwacht, zijn ze er weer
Zoals het ongelegen bericht van je ex
Dat komt wanneer je dacht dat je weer oké was
De winter is gekomen, de Brugal met ijs
Wat ik schrijf in mijn notitieboek zijn lijnen van pure ellende
Ik kom binnen met een glimlach: Hé, wat is er nieuw?
Maar ik heb een paar doden in de kofferbak
Omdat ik niet wist wat te zeggen, liet ik het op papier staan
Ik spuug in haar kut beter dan in de microfoon
Ik zou je in je oor zingen, maar dat is niet mijn stijl
Ik zou je mijn verhalen vertellen, maar ze zijn niet meer actueel
Vraag me geen gunsten als we bijna niet meer praten
Het gaat me beter sinds we afstand hebben genomen
Geef me geen zoete woorden, ik weet al wat ik waard ben
Ik geef de voorkeur aan dat je me corrigeert als ik het verknal
En ik loop dronken en alleen, denkend aan alles
Wat er in deze jaren is veranderd
Vroeger dacht ik alleen aan feesten en neuken
En nu heb ik in de Serie 3 de kinderstoel
En ja, natuurlijk zullen we hier niet voor altijd zijn
Maar mijn teksten en mijn nummers blijven dat wel
Als je een poedel bent, laat me dan niet je tanden zien
De begraafplaats is al vol met dappere mensen
[Recycled J]
Zoals die foto van ons onderin de lade
Elkaar de mond verorberend in een fotohokje
Weer een dag met de platen nog niet opgehangen in de woonkamer
Weer een keer dat ik afscheid neem (jij hangt op, ik hang op)
En het combineert zo goed mijn charisma en de pijn
Jouw boze gezicht met de Jordan Christian Dior
Zeg me nu wie deze injectieklep repareert
Ik weet goed wie me steunt, wie niet
Mijn Monica Bellucci, een engel van Fiorucci
Jij bent een slang zoals mijn Gucci-boot
Het is ingewikkeld voor je zoals een Rubik's kubus
Samen zijn we een robijn, Roze Goud zoals de tussi
Een vooruitstrevende, hangende, Stanley Kubrick
Een geest van een buitenstaander, maar het hart van een punk
Ik heb daarbuiten de reputatie van popster en pussy
Maar ik breng een half nummer uit en de haters worden groupies
Ik draai niet in hun wiel, ik ren achter de kaas aan
Ik ben van vlees en bloed, adrenaline en excessen
Ik heb het spel uitgevonden en we zijn daar niet meer voor
Rulo, ik steek aan en denk, herinner me het begin
De 1312 en de, eh ik, eh ik
We leerden alleen het woord en de eer
We bouwden ons imperium van karton
Geen God die ons iets kan maken
We zijn Kinderen van de Ruïne, klootzak (¡uh-ah!)
[Natos]
Zoals de steken als ze denken dat je ze niet ziet
Kinderen van de Ruïne komen terug, God zegene
Ik zou je over miljoenen kunnen vertellen, ik weet wat het is
Maar nederigheid maakte ons groot, niet flex
Raak mijn goud niet aan, want misschien moet je betalen
Ik heb je kaarten weggegooid, ik bewaar stapels in enveloppen
Ik stop de tijd met een fles en twee akkoorden
Ik verlies het noorden, vind je in mijn chaos
Ik sloop de Renfe in, dromend van een Mercedes
Ik plant de zwarte vlag op de top van de Everest
En toch, jouw kont heeft het beste uitzicht dat ik zal zien
Ik ben met Fer, pasta al dente etend in Trastevere
Ik doe wat je wilt, maar je durft niet
Mijn naam op de muren, mijn gezicht op posters
Ze trappen vol gas en halen je rechts in
Ik ga met Jorge in een cabriolet in de BM
En ik kan me niet beklagen, ook al doet het pijn, gaat goed
Money, problems, geef me dat ik het verbrand
Beoordeel je mijn pad? Trek je TN's aan
En stap in wat ik stap en laten we zien of je het volhoudt
Sinds de 3310 en de Siemens, SMS en MSN
Het 'hoeveel wil je?', of het 'hoeveel heb je?'
Zeg me wanneer en hoe, wij zijn wie we zijn