Урбан (Urban)
Наверно, ты меня уже не ждёшь
Игра закончена у нас давно
И видели вокзалы столько слёз
Что не покажут нам ни в одном кино
Только прошу – не перестань же мне писать
Я не видел море, но тонул в глазах
И я так много не успел тебе сказать
А время не вернуть уже назад
Этот вокзал – до боли знакомый
Куда уносят вагоны, и я от боли поломанный
Словно загнанный в омуте, в этом городском урбане
Снова ночи бессонные, у нас сменяются турами
Я завяжу себе глаза, в попытках тебя забыть
Но снова схожу с ума, ведь ты была мой ориентир
Мне кажется, я убит
Мне кажется, я не тут
Я так хочу к тебе –
Это замкнутый круг
Никого вокруг
Никого вокруг
Никого, никого, никого вокруг
Этот вокзал – до боли знакомый
Куда уносят вагоны, и я от боли поломанный
Словно загнанный в омуте, в этом городском урбане
Снова ночи бессонные, у нас сменяются турами
Stad (Urban)
Misschien wacht je al niet meer op mij
Het spel is al lang voorbij voor ons
En de stations hebben zoveel tranen gezien
Dat ze ons in geen enkele film laten zien
Maar ik vraag je – stop alsjeblieft niet met schrijven
Ik heb de zee niet gezien, maar verdronken in jouw ogen
En ik heb je zo veel niet kunnen zeggen
En de tijd is niet meer terug te draaien
Dit station – zo pijnlijk bekend
Waar de wagons naartoe worden gebracht, en ik gebroken van de pijn
Als een dief in de diepte, in deze stedelijke omgeving
Weer slapeloze nachten, onze tours wisselen elkaar af
Ik bind mijn ogen dicht, in een poging jou te vergeten
Maar ik raak weer in de war, want jij was mijn kompas
Het lijkt wel alsof ik dood ben
Het lijkt wel alsof ik hier niet ben
Ik wil zo graag naar je toe –
Dit is een vicieuze cirkel
Niemand om me heen
Niemand om me heen
Niemand, niemand, niemand om me heen
Dit station – zo pijnlijk bekend
Waar de wagons naartoe worden gebracht, en ik gebroken van de pijn
Als een dief in de diepte, in deze stedelijke omgeving
Weer slapeloze nachten, onze tours wisselen elkaar af