Bericht Aan De Reizigers
De trein glijdt spoorslags door de groene velden
Als een geslepen broodmes door de zoete koek
Ik ben op weg van Amsterdam naar Leiden
Ik reis tweede klas en ik lees een boek
Ik lees niet echt het is meer een pogen
Door de herrie en het schokken van de trein
Dansen de bladzijden met letters voor mijn ogen
Die tranen en mijn hoofd doet pijn
De titel nog nauwelijks onderscheiden
Heb ik toch al een behoorlijk stijve nek
Als ik verstandig was, legde ik het boek terzijde
Dat doe ik niet, ben bang voor een gesprek
Ik lees ondanks de veel te luide stemmen
Ondanks de zware koffers in het bagagerek
En als de trein bij een onveilig sein moet remmen
Krijg ik de zwaarste koffer in mijn nek
De eigenaar vraagt of ik mij bezeerd heb
Dat heb ik, maar ik schud desondanks van nee
Ik voel me of ik met een beer gecopuleerd heb
En wankel door het gangpad naar de plee
Daar hoef je voor niemand bang te wezen
Daar mag je doen en laten wat je wil
Ik wil niet veel alleen maar lezen
Dan zijn we in Haarlem en de trein staat stil
Je mag de plee niet op stations gebruiken
Gehoorzaam verlaat ik het toilet
Ik neem me voor weer in mijn boek te duiken
Als mijn plaats door een soort pooier is bezet
Als ik alleen mijn jas nog maar wil pakken
Dan springt hij bereid tot een gevecht
Mijn handen zakken automatisch naar mijn zakken
Mijn geld en spoorkaartje zijn weg
Al eens eerder uit de trein getreiterd
Ren ik rap als racekak naar het toilet
De trein zit kennelijk vol met schijters
Op allebei de deuren staat "bezet"
Ik doe het haast in mijn broek, begin te huilen
Het zweet breekt uit, ik krijg een vuur van kleur
Ik probeer me in mijn boekje te verschuilen
Want ik hoor de kniptang van de conducteur
Vlak voor ik krankzinnig ben geworden
En middenin een angstig schietgebed
Ziet de conducteur mij met een boek en zegt in orde
Hij glimlacht tikt twee vingers aan de pet
Als ik tenslotte arriveer in Leiden
Dan weet ik mij gered door het boek en denk
Ook nog een gesprek kunnen vermijden
Heerlijk zo'n boekenweekgeschenk
Mensaje a los Viajeros
El tren se desliza velozmente por los campos verdes
Como un cuchillo afilado por el dulce pastel
Estoy en camino de Ámsterdam a Leiden
Viajo en segunda clase y leo un libro
No leo realmente, es más un intento
Entre el ruido y el sacudir del tren
Las páginas bailan con letras ante mis ojos
Que lloran y me duelen la cabeza
Apenas distingo el título
Ya tengo un cuello bastante rígido
Si fuera sensato, dejaría el libro de lado
No lo hago, tengo miedo de una conversación
Leo a pesar de las voces demasiado altas
A pesar de las pesadas maletas en el portaequipajes
Y cuando el tren debe frenar en una señal insegura
Recibo la maleta más pesada en mi cuello
El dueño pregunta si me lastimé
Lo hice, pero aún así niego con la cabeza
Me siento como si hubiera copulado con un oso
Y tambaleo por el pasillo hacia el baño
Allí no tienes que temer a nadie
Puedes hacer lo que quieras
No quiero mucho, solo leer
Luego estamos en Haarlem y el tren se detiene
No puedes usar el baño en las estaciones
Obedientemente salgo del baño
Me propongo sumergirme de nuevo en mi libro
Cuando mi asiento está ocupado por una especie de chulo
Cuando solo quiero tomar mi abrigo
Él está listo para pelear
Mis manos automáticamente van a mis bolsillos
Mi dinero y mi boleto de tren han desaparecido
Ya antes molestado en el tren
Corro rápidamente al baño
El tren aparentemente está lleno de cagones
En ambas puertas dice 'ocupado'
Casi me hago encima, comienzo a llorar
El sudor brota, me pongo rojo como un tomate
Intento esconderme en mi librito
Porque escucho la pinza del revisor
Justo antes de volverme loco
Y en medio de una angustiosa plegaria
El revisor me ve con un libro y dice 'está bien'
Sonríe, toca su gorra con dos dedos
Cuando finalmente llego a Leiden
Sé que me salvé gracias al libro y pienso
También pude evitar una conversación
¡Qué maravilla un regalo de la semana del libro!