Lady Magdelene
The man on the right is a man undone
he'd give you his soul if you asked him for some.
A child in his way for he needs to believe
that love is a song for each man to sing.
The man on the left is a prize unwon
a candle unlit and a song unsung.
Believing that love is a dreamer's dream,
the man on the left the me in between.
Lady Magdelene, I can hear your distant trumpet
calling from the morning mountain,
singing to the passing river.
Take me home, show me peaceful days before my youth has gone.
The man in between waits between the two
not hearing the lie and not seeing the true.
Unknowing what is and denying what seems
and there he will sleep the man in between.
Lady Magdelene, I can hear your distant trumpet
calling from the morning mountain,
singing to the passing river.
Take me home, show me peaceful days before my youth has gone.
Lady Magdelene, make the sound of silent thunder
calling from the lips of Abraham
make a sound that we may wonder, where we are.
Take us to you soul for we have wandered far.
The man on the right was a man undone
the man on the left like a prize unwon.
And God only knows what their time will bring
or what will become of the man in between.
Dame Magdelene
De man aan de rechterkant is een man zonder hoop
hij zou je zijn ziel geven als je erom vroeg.
Een kind in zijn hart, want hij moet geloven
dat liefde een lied is dat elke man kan zingen.
De man aan de linkerkant is een prijs die niet gewonnen is
een kaars die niet brandt en een lied dat niet gezongen is.
Gelovend dat liefde een droom van dromers is,
de man aan de linkerkant, de ik die ertussenin zit.
Dame Magdelene, ik hoor je verre trompet
roepen vanaf de ochtendberg,
zingen naar de voorbijgaande rivier.
Neem me mee naar huis, laat me vredige dagen zien voordat mijn jeugd voorbij is.
De man ertussen wacht tussen de twee
hoort de leugen niet en ziet de waarheid niet.
Onwetend wat is en ontkennend wat lijkt
en daar zal hij slapen, de man ertussen.
Dame Magdelene, ik hoor je verre trompet
roepen vanaf de ochtendberg,
zingen naar de voorbijgaande rivier.
Neem me mee naar huis, laat me vredige dagen zien voordat mijn jeugd voorbij is.
Dame Magdelene, maak het geluid van stille donder
roepend vanaf de lippen van Abraham,
maak een geluid dat ons doet afvragen, waar we zijn.
Neem ons mee naar je ziel, want we hebben ver gezworven.
De man aan de rechterkant was een man zonder hoop
de man aan de linkerkant als een prijs die niet gewonnen is.
En God weet alleen wat hun tijd zal brengen
of wat er zal gebeuren met de man ertussen.