Thrasher
They were hiding behind hay bales
They were planting in the full Moon
They had given all they had for something new
But the light of day was on them
They could see the thrashers coming
And the water shone like diamonds in the dew
And I was just getting up, hit the road before it's light
Trying to catch an hour on the Sun
When I saw those thrashers rolling by
Looking more than two lanes wide
I was feelin' like my day had just begun
Where the eagle glides ascending
There's an ancient river bending
Down the timeless gorge of changes
Where sleeplessness awaits
I searched out my companions
Who were lost in crystal canyons
When the aimless blade of science slashed the pearly gates
It was then I knew I'd had enough
Burned my credit card for fuel
Headed out to where the pavement turns to sand
With a one-way ticket to the land of truth
And my suitcase in my hand
How I lost my friends, I still don't understand
They had the best selection
They were poisoned with protection
There was nothing that they needed, Nothing left to find
They were lost in rock formations
Or became park bench mutations
On the sidewalks and in the stations
They were waiting, waiting
So I got bored and left them there
They were just deadweight to me
Better down the road without that load
Brings back the time when I was eight or nine
I was watchin' my mama's T. V
It was that great Grand Canyon rescue episode
Where the vulture glides descending
On an asphalt highway bending
Thru libraries and museums, galaxies and stars
Down the windy halls of friendship
To the rose clipped by the bullwhip
The motel of lost companions
Waits with heated pool and bar
But me I'm not stopping there
Got my own row left to hoe
Just another line in the field of time
When the thrasher comes
I'll be stuck in the Sun
Like the dinosaurs in shrines
But I'll know the time has come
To give what's mine
Thrasher
Ze verstopt zich achter hooibalen
Ze plantten onder de volle maan
Ze hadden alles gegeven voor iets nieuws
Maar het daglicht viel op hen
Ze zagen de thrasher aankomen
En het water glinsterde als diamanten in de dauw
En ik stond net op, de weg op voor het licht
Proberend een uur op de zon te vangen
Toen ik die thrashers voorbij zag rollen
Breder dan twee rijstroken
Ik voelde dat mijn dag net was begonnen
Waar de adelaar stijgt
Is er een oude rivier die buigt
Door de tijdloze kloof van veranderingen
Waar slapeloosheid wacht
Zocht mijn metgezellen
Die verloren waren in kristallen kloven
Toen het doelloze mes van de wetenschap de parelpoorten doorsneed
Toen wist ik dat ik genoeg had gehad
Verbrandde mijn creditcard voor brandstof
Ging naar waar het asfalt in zand verandert
Met een enkeltje naar het land van de waarheid
En mijn koffer in mijn hand
Hoe ik mijn vrienden verloor, begrijp ik nog steeds niet
Ze hadden de beste selectie
Ze waren vergiftigd met bescherming
Er was niets dat ze nodig hadden, niets meer te vinden
Ze waren verloren in rotsformaties
Of werden mutaties op een parkbank
Op de stoepen en in de stations
Wachten, wachten
Dus ik verveelde me en liet ze daar
Ze waren gewoon ballast voor mij
Beter verderop zonder die last
Brengt me terug naar de tijd dat ik acht of negen was
Ik keek naar mama's tv
Het was die geweldige aflevering van de redding van de Grote Canyon
Waar de gier daalt
Op een kromme asfaltweg
Door bibliotheken en musea, sterrenstelsels en sterren
Door de winderige hallen van vriendschap
Naar de roos geknipt door de zweep
Het motel van verloren metgezellen
Wacht met verwarmd zwembad en bar
Maar ik stop daar niet
Heb mijn eigen rij om te bewerken
Gewoon een andere regel in het veld van de tijd
Wanneer de thrasher komt
Zal ik vastzitten in de zon
Als de dinosaurussen in heiligdommen
Maar ik zal weten dat de tijd is gekomen
Om te geven wat van mij is