Se Muere Por Volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Ayer no vino nadie a despedirle
El tren partió, nadie agitaba su pañuelo
En la ventana le veo un poco triste
Pensó que tú si acabarías apareciendo
Se va de aquí, te deja con tu gente
Tampoco nunca sintió ser de tu mundo
Vive tu vida escrita en el presente
Él mira sin guion de frente a su futuro
Que no será gran padre ni un buen hijo
Ni llegará primero en la carrera
Pero sabrá escribir en sus libritos
La más hermosa letra de la tierra
Que no leerá su nombre en los diarios
La fama no vendrá jamás a verle
Pero de madrugada en los tejados
Será su boca atada la que suene
Para cantarte a ti que no viniste
A despedirle aquel día en el andén
Y en realidad él nunca quiso irse
Y ahora se muere por volver
Por volver, se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Volver, se muere por volver
Se muere por volver
Hij Sterft Om Terug Te Keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Gisteren kwam er niemand om hem uit te zwaaien
De trein vertrok, niemand zwaaide met zijn zakdoek
Bij het raam zie ik hem een beetje treurig
Hij dacht dat jij wel zou komen opdagen
Hij gaat hier weg, laat je met je mensen
Voelde ook nooit echt dat hij bij jouw wereld hoorde
Leef je leven geschreven in het heden
Hij kijkt zonder script recht in zijn toekomst
Hij zal geen geweldige vader zijn of een goede zoon
En hij zal niet als eerste de race winnen
Maar hij zal weten te schrijven in zijn boekjes
De mooiste woorden van het land
Hij zal zijn naam niet in de kranten lezen
De roem zal nooit komen om hem te zien
Maar in de vroege ochtend op de daken
Zal zijn gebonden mond de klank zijn
Om jou te zingen die niet kwam
Om hem uit te zwaaien die dag op het perron
En in werkelijkheid wilde hij nooit weg
En nu sterft hij om terug te keren
Om terug te keren, hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren
Terugkeren, hij sterft om terug te keren
Hij sterft om terug te keren