Por querer olvidarte
No he podido dormir en noches enteras,
el deseo de vivir cada día más se aleja.
No hay nada en este mundo que pueda consolarme
y me ha quedado una espina en el corazón que me duele al respirar.
Y todo por querer olvidarme de ti,
por creer que en otros brazos yo podría ser feliz.
Resentido contigo otro mundo inventé
y ahora al tuyo no puedo volver.
Y todo por querer olvidarme de ti,
lo vi tan fácil y ahora estoy apunto de morir.
Hoy que te llamo tu no quieres saber nada de mi
soy un viajero que no sabe a donde ir.
Y ahora vivo en un pesadilla y no me pueden despertar.
Soy un náufrago esperando a que el sol muera
pa` que la piel le pueda descansar.
Si tu no vuelves amor
la pesadilla me va a matar
o tal vez muera ahogado en el mar
ya no puedo ser feliz.
Y todo por querer olvidarte,
ahora el coronel no tiene quien le escriba.
Me esperan cien años de soledad
si no regresas mi vida.
Y todo por querer olvidarte,
ahora el coronel no tiene quien le escriba.
Me esperan cien años de soledad
si no regresas mi vida.
Y todo por querer olvidarme de ti,
lo vi tan fácil y ahora estoy apunto de morir.
Hoy que te llamo tu no quieres saber nada de mi
soy un viajero que no sabe a donde ir.
Y ahora vivo en un pesadilla y no me pueden despertar.
Soy un náufrago esperando a que el sol muera
pa` que la piel le pueda descansar.
Si tu no vuelves amor
la pesadilla me va a matar
o tal vez muera ahogado en el mar
ya no puedo ser feliz.
Y todo por querer olvidarte,
ahora el coronel no tiene quien le escriba.
Me esperan cien años de soledad
si no regresas mi vida.
Y todo por querer olvidarte,
ahora el coronel no tiene quien le escriba.
Me esperan cien años de soledad
si no regresas mi vida.
Om je te willen vergeten
Ik heb nachtenlang niet kunnen slapen,
het verlangen om elke dag meer te leven, dat verdwijnt steeds verder.
Er is niets in deze wereld dat me kan troosten
en er is een doorn in mijn hart die pijn doet als ik adem.
En alles om te willen vergeten wie jij bent,
om te geloven dat ik gelukkig zou kunnen zijn in andere armen.
Met wrok tegen jou heb ik een andere wereld verzonnen
en nu kan ik niet meer terug naar de jouwe.
En alles om te willen vergeten wie jij bent,
ik dacht dat het zo makkelijk was en nu sta ik op het punt te sterven.
Vandaag dat ik je bel, wil je niets van me weten,
ik ben een reiziger die niet weet waarheen te gaan.
En nu leef ik in een nachtmerrie en ze kunnen me niet wakker maken.
Ik ben een schipbreukeling die wacht tot de zon ondergaat
zodat mijn huid kan rusten.
Als je niet terugkomt, lief,
zal de nachtmerrie me doden
of misschien verdrink ik in de zee,
ik kan niet meer gelukkig zijn.
En alles om je te willen vergeten,
nu heeft de kolonel niemand om hem te schrijven.
Honderd jaar eenzaamheid wachten op me
als je niet terugkomt in mijn leven.
En alles om je te willen vergeten,
nu heeft de kolonel niemand om hem te schrijven.
Honderd jaar eenzaamheid wachten op me
als je niet terugkomt in mijn leven.
En alles om te willen vergeten wie jij bent,
ik dacht dat het zo makkelijk was en nu sta ik op het punt te sterven.
Vandaag dat ik je bel, wil je niets van me weten,
ik ben een reiziger die niet weet waarheen te gaan.
En nu leef ik in een nachtmerrie en ze kunnen me niet wakker maken.
Ik ben een schipbreukeling die wacht tot de zon ondergaat
zodat mijn huid kan rusten.
Als je niet terugkomt, lief,
zal de nachtmerrie me doden
of misschien verdrink ik in de zee,
ik kan niet meer gelukkig zijn.
En alles om je te willen vergeten,
nu heeft de kolonel niemand om hem te schrijven.
Honderd jaar eenzaamheid wachten op me
als je niet terugkomt in mijn leven.
En alles om je te willen vergeten,
nu heeft de kolonel niemand om hem te schrijven.
Honderd jaar eenzaamheid wachten op me
als je niet terugkomt in mijn leven.