Pregúntame
Si fueras hasta el mar iría yo corriendo para no llorar.
Si vuelves a reír llenas el manantial como si fuera yo a saltar.
Pero sabes bien que ahora puedo soportar todo un vendaval.
Aprovéchate de mí, dime que no es muy tarde para compensar.
Siente en mi ser trayendo a tus recuerdos los momentos que
no son muy fiel.
Ya sabes bien que ahora puedo soportar todo un vendaval.
Pregúntame por qué siembro promesas en macetas condenadas
al invierno más cruel.
Pregúntame por qué dejé que otros se tropiecen con mis
ganas de volar.
Si te vuelvo a seguir tú mírame despacio por si quiero andar.
Si vuelves a mentir quizás me quede quieta para no pensar.
Porque sabes bien que ahora puedo soportar todo un vendaval.
Pregúntame por qué siembro promesas en macetas condenadas
al invierno más cruel.
Pregúntame si quisiera olvidarte entre los besos de la
gente que rozó mi piel.
Pregúntame si deseo alguna noche que tropieces con tu
propio corazón.
Pregúntame si es posible que te sienta en algún otro querer,
solo pregúntame.
Pregúntame por qué siembro promesas en macetas condenadas
al invierno más cruel.
Pregúntame si quisiera olvidarte entre los besos de la
gente que rozó mi piel.
Pregúntame si deseo alguna noche que tropieces con tu
propio corazón.
Pregúntame si es posible que te sienta en algún otro querer,
solo pregúntame.
Vraag het me
Als je naar de zee zou gaan, zou ik rennend gaan om niet te huilen.
Als je weer lacht, vul je de bron alsof ik ga springen.
Maar je weet goed dat ik nu een storm kan doorstaan.
Maak gebruik van mij, zeg dat het niet te laat is om het goed te maken.
Voel in mijn wezen de herinneringen die je meebrengt,
de momenten die niet zo trouw zijn.
Je weet goed dat ik nu een storm kan doorstaan.
Vraag het me waarom ik beloftes zaai in potten die
verdoemd zijn aan de wreedste winter.
Vraag het me waarom ik anderen heb laten struikelen over mijn
verlangen om te vliegen.
Als ik je weer volg, kijk dan langzaam naar me als ik wil lopen.
Als je weer liegt, blijf ik misschien stil om niet na te denken.
Want je weet goed dat ik nu een storm kan doorstaan.
Vraag het me waarom ik beloftes zaai in potten die
verdoemd zijn aan de wreedste winter.
Vraag het me of ik je zou willen vergeten tussen de kussen van de
mensen die mijn huid hebben aangeraakt.
Vraag het me of ik wens dat je op een nacht struikelt over je
eigen hart.
Vraag het me of het mogelijk is dat ik je voel in een andere liefde,
vraag het me gewoon.
Vraag het me waarom ik beloftes zaai in potten die
verdoemd zijn aan de wreedste winter.
Vraag het me of ik je zou willen vergeten tussen de kussen van de
mensen die mijn huid hebben aangeraakt.
Vraag het me of ik wens dat je op een nacht struikelt over je
eigen hart.
Vraag het me of het mogelijk is dat ik je voel in een andere liefde,
vraag het me gewoon.