395px

De Vergeten

Nestor Garnica

El Olvidao

De tu palo soy
Hijo de tu cuero
Soy el olvida'o
En la alcancía del tiempo
El que se quedó
De pie, poniéndote el pecho

Flor obrera soy
Silvestre de espumas
Cuando el tren se va
Miro, en las vías, la Luna
Pensando, tal vez
Mi pago encuentre fortuna

Mi bofe se hinchó
Cuando repartieron
De mí, no se acuerdan
Dicen que nunca me vieron
Que no soy de aquí
Que ya no tengo remedio

Soy el olvida'o
El mismo que un día
Se puso de pie
Tragando tierra y saliva
Camino hacia el Sol
Para curar las heridas

Una herida soy
Buscando el salario
Maestro de pie
Cuidando pichones blancos
Que madurarán
Iluminando tu pago

Soy el que quedó
En medio los ranchos
Wacho del fia'o
A mate y guiso inventado
Hambre y rebelión
Fueron creciendo en mis manos

No quiero de más
Quiero lo que es mío
Al mazo trampia'o
Voy a torcerle el destino
Levántate, cagón
Que aquí canta un argentino

Soy el olvida'o
El mismo que un día
Se puso de pie
Tragando tierra y saliva
Camino hacia el Sol
Para curar las heridas

De Vergeten

Van jouw tak ben ik
Zoon van jouw huid
Ik ben de vergeten
In de spaarpot van de tijd
Degene die bleef staan
Met de borst vooruit voor jou

Ik ben een arbeidersbloem
Wild van schuim
Wanneer de trein vertrekt
Kijk ik, op de sporen, naar de Maan
Denken, misschien
Vindt mijn land geluk

Mijn longen zwollen op
Toen ze uitdeelden
Van mij, vergeten ze
Zeggen dat ze me nooit zagen
Dat ik hier niet hoor
Dat ik geen oplossing meer heb

Ik ben de vergeten
Degene die op een dag
Weer opstond
Met aarde en speeksel slikken
Ik loop naar de Zon
Om de wonden te genezen

Ik ben een wond
Op zoek naar loon
Meester die staat
Zorgend voor witte duifjes
Die zullen rijpen
Jouw land verlichten

Ik ben degene die bleef
Tussen de hutten
Knecht van de ellende
Met mate en uitgevonden stoofpot
Honger en rebellie
Groeiend in mijn handen

Ik wil niet meer
Ik wil wat van mij is
Met de hamer vals
Ga ik het lot kromtrekken
Sta op, watje
Want hier zingt een Argentijn

Ik ben de vergeten
Degene die op een dag
Weer opstond
Met aarde en speeksel slikken
Ik loop naar de Zon
Om de wonden te genezen

Escrita por: Duende Garnica