395px

Fulanos y Sicranos

Neto Fagundes

Fulanos e Sicranos

Pensei que fosse um galope, um sonho de à trote acariciando de toda
Esta milonga sem rima que enrodilhada nas clinas rejeita tudo que dobra
Podia ser de à cavalo este entono de galo este manejo de freio
Este olhar de posseiro que amadrinhado nos tentos, estima o suor que lhe sobra

Pensei que fossemos cúmplices, múltiplos meigos mansos soltos vagos
Cabeça de gado potro e rodeio na leva dos arremates
Pensei que fossemos caça, várzea, rio cheio campo quebranto
Blanco, chimango peão e chibeiro, no aparte do buenas tardes

(Ai milonga, milonga buena
Ai milonga, milonga buena)

Podia haver mais um catre, uma rodada de mate uma noitada, um afeto
Um bem-me-quer descoberto uma qualquer novidade alheia à nossa vontade
Podia haver mais que terra, pouca miséria junta carreta
Soga, soiteira canga e arado, benfeitora e machado

Pensei que fôssemos fruto, suco, bagaço lenha, coivara
Verde e queimada na alienação das porteiras do mata-burro à estrada
Pensei que fôssemos bando, nômades músicos mouros e manos
Fulanos, sicranos sábios paisanos no despertar das manadas
Talvez me faça costado outra milonga ou gateado outra figueira, outra sombra
Outra paixão sem delongas outra carícia antiga, mimosa como a saudade
Talvez nem seja preciso, usar o mesmo alarido do quero-quero teatino
Do boitatá de mangueira prá afugentar as ovelhas, arrebanhadas pro gasto

Preciso acostumar meu dom a aperfeiçoar a voz fortalecer o rebanho
Ah que tolice a minha fazendo minha vidinha, encimesmado de abraços
Preciso amamentar a fome toda dos guachos regar a sede dos pastos
Dar pérola aos porcos fazer tudo o que gosto, prá dar porfia ao passo

Fulanos y Sicranos

Pensé que era un galope, un sueño de a trote acariciando por completo
Esta milonga sin rima enredada en las laderas rechaza todo lo que se dobla
Podría ser a caballo este tono de gallo, este manejo de freno
Esta mirada de dueño que, apadrinado en los tentáculos, valora el sudor que le sobra

Pensé que éramos cómplices, múltiples, dulces, mansos, sueltos, vagos
Cabeza de ganado, potro y rodeo en la manada de remates
Pensé que éramos caza, vega, río lleno, campo quebrado
Blanco, chimango, peón y rebenque, en el aparte de los buenos días

(Ay milonga, milonga buena
Ay milonga, milonga buena)

Podría haber otro catre, una ronda de mate, una noche, un afecto
Un 'bien-me-quiero' descubierto, una cualquier novedad ajena a nuestra voluntad
Podría haber más que tierra, poca miseria junto a la carreta
Soga, soguilla, yugo y arado, benefactora y machete

Pensé que éramos fruto, jugo, bagazo, leña, carbón
Verde y quemada en la alienación de las tranqueras del mata-burros al camino
Pensé que éramos banda, nómadas, músicos, moros y hermanos
Fulanos, sicranos, sabios paisanos en el despertar de las manadas

Tal vez me haga costado otra milonga o gateado otro higuera, otra sombra
Otra pasión sin dilaciones, otra caricia antigua, cariñosa como la nostalgia
Tal vez ni siquiera sea necesario usar el mismo alarido del tero teatino
Del boitatá de mangrullo para espantar las ovejas, reunidas para el gasto

Necesito acostumbrar mi don a perfeccionar la voz, fortalecer el rebaño
¡Ah, qué tontería la mía haciendo mi vidita, ensoberbecido de abrazos!
Necesito amamantar el hambre de todos los gauchos, regar la sed de los pastos
Dar perlas a los cerdos, hacer todo lo que me gusta, para desafiar el paso

Escrita por: