Quella Carezza Della Sera
Quando tornava mio padre sentivo le voci
dimenticavo i miei giochi e correvo li
mi nascondevo nell'ombra del grande giardino
e lo sfidavo a cercarci: io sono qui.
Poi mi mettevano a letto finita la cena
lei mi spegneva la luce ed andava via
io rimanevo da solo ed avevo paura
ma non chiedevo a nessuno: rimani un po'.
Non so piu' il sapore che ha
quella speranza che sentivo nascere in me.
Non so piu' se mi manca di più
quella carezza della sera o quella voglia di avventura
voglia di andare via di la'.
Quelle giornate d'autunno sembravano eterne
quando chiedevo a mia madre dov'eri tu
io non capivo cos'era quell'ombra negli occhi
e cominciavo a pensare: mi manchi tu.
Non so piu' il sapore che ha
quella speranza che sentivo nascere in me.
Non so piu' se mi manca di piu'
quella carezza della sera o quella voglia di avventura
voglia di andare via di la'.
Die Zachte Aanraking van de Avond
Wanneer mijn vader terugkwam, hoorde ik de stemmen
vergeet ik mijn spelletjes en rende ik erheen
ik verstopte me in de schaduw van de grote tuin
en daagde hem uit om ons te zoeken: ik ben hier.
Dan zetten ze me op bed na het avondeten
zij deed het licht uit en ging weg
ik bleef alleen en had angst
maar vroeg niemand: blijf nog even.
Ik weet niet meer de smaak die het heeft
die hoop die ik voelde opkomen in mij.
Ik weet niet meer of ik het meer mis
die zachte aanraking van de avond of die drang naar avontuur
drang om weg te gaan van hier.
Die herfstdagen leken eindeloos
toen ik mijn moeder vroeg waar jij was
ik begreep niet wat die schaduw in mijn ogen was
en begon te denken: ik mis je.
Ik weet niet meer de smaak die het heeft
die hoop die ik voelde opkomen in mij.
Ik weet niet meer of ik het meer mis
die zachte aanraking van de avond of die drang naar avontuur
drang om weg te gaan van hier.
Escrita por: Belleno / Belloni / D\'adamo / De Scalzi / Sergio Bardotti