Noite Severina
Corre calma Severina noite
De leve no lençol que te tateia a pele fina
Pedras sonhando pó na mina
Pedras sonhando com britadeiras
Cada ser tem sonhos a sua maneira
Cada ser tem sonhos a sua maneira
Corre alta Severina noite
No ronco da cidade uma janela assim acesa
Eu respiro seu desejo
Chama no pavio da lamparina
Sombra no lençol que te tateia a pele fina
Sombra no lençol que te tateia a pele fina
Ali tão sempre perto e não me vendo
Ali sinto tua alma flutuar do corpo
Teus olhos se movendo sem se abrir
Ali tão certo e justo e só te sendo
Absinto-me de ti, mas sempre vivo
Meus olhos te movendo sem te abrir
Corre solta suassuna noite
Tocaia de animal que acompanha sua presa
Escravo da sua beleza
Daqui a pouco o dia vai querer raiar
Heftige Nacht
Ren rustig, heftige nacht
Zacht op het laken dat je fijne huid aanraakt
Stenen dromen van stof in de mijn
Stenen dromen van breekhamers
Ieder wezen heeft dromen op zijn manier
Ieder wezen heeft dromen op zijn manier
Ren hoog, heftige nacht
In het gebrom van de stad, zo'n raam dat brandt
Ik adem je verlangen in
Vlam op de lont van de lamp
Schaduw op het laken dat je fijne huid aanraakt
Schaduw op het laken dat je fijne huid aanraakt
Daar zo dichtbij en toch niet gezien
Daar voel ik je ziel van je lichaam zweven
Je ogen bewegen zonder zich te openen
Daar zo zeker en rechtvaardig, alleen maar jou zijn
Ik onttrek me aan jou, maar blijf altijd leven
Mijn ogen bewegen jou zonder je te openen
Ren vrij, heftige nacht
Een hinderlaag van een dier dat zijn prooi volgt
Slaaf van je schoonheid
Over een tijdje wil de dag willen aanbreken
Escrita por: Pedro Luis, Luiz Queiroga