Monólogo
Corpo cansado
A alma desperta
Muda o errado
Que o sono acerta
Dorme animal
Com teu ronco de bicho
Que pensar é teu mal
Que recolham o teu lixo
Medo do sono, ensaio da morte
Vento de outono, folha de corte
Medo da ida, viagem sem mala
Saudade da vida sem carne, sem fala
Corpo cansado, a alma desperta
Mundo errado que o sono conserta
Dorme animal, com teu ronco de bicho
Que pensar é teu mal
Que recolham o teu lixo
Falta de luz
Falta de ar
O corpo seduz
Promete voltar
Medo do sono, ensaio da morte
Vento de outono, folha de corte
Medo da ida, viagem sem mala
Saudade da vida sem carne, sem fala
Corpo cansado, a alma desperta
Muda o errado
Que o sono acerta
Dorme animal, com teu ronco de bicho
Que pensar é teu mal
Que recolham o teu lixo
Corpo cansado, a alma desperta
Muda o errado
Que o sono acerta
Dorme animal, com teu ronco de bicho
Que pensar é teu mal
Que recolham o teu lixo
Monólogo
Cuerpo cansado
El alma despierta
Cambia lo errado
Que el sueño corrige
Duerme animal
Con tu ronquido de bestia
Que pensar es tu mal
Que recojan tu basura
Miedo al sueño, ensayo de la muerte
Viento de otoño, hoja de corte
Miedo a la partida, viaje sin maleta
Nostalgia de la vida sin carne, sin habla
Cuerpo cansado, el alma despierta
Mundo equivocado que el sueño repara
Duerme animal, con tu ronquido de bestia
Que pensar es tu mal
Que recojan tu basura
Falta de luz
Falta de aire
El cuerpo seduce
Promete volver
Miedo al sueño, ensayo de la muerte
Viento de otoño, hoja de corte
Miedo a la partida, viaje sin maleta
Nostalgia de la vida sin carne, sin habla
Cuerpo cansado, el alma despierta
Cambia lo errado
Que el sueño corrige
Duerme animal, con tu ronquido de bestia
Que pensar es tu mal
Que recojan tu basura
Cuerpo cansado, el alma despierta
Cambia lo errado
Que el sueño corrige
Duerme animal, con tu ronquido de bestia
Que pensar es tu mal
Que recojan tu basura
Escrita por: Poema de Paulo Sérgio Valle