Moritur Terra
Moritur terra
Annosus pisces et inquinatos
Verecunde inundat aquarius
Crescunt undae
Dum ancora cosmica
Aetatis novae
Demittitur irrevocabili pondere
Haec tamen oculis
Squamosae gentis
Non perspicitur
Mox validae temporum vires
Ridentes substantiam
Gignunt animatam
Parvula en anima
Suis movetur nixa viribus
Moritur terra pristina terra
Quam neque vincet dolor corporis labatis occidentis
Neque frenabit amoris dominatus
Neque opprimet ... libertas sentiendi negata
Neque coercebit mos maiorum traditus
Virtutes avitae voxve populi
Mox validae temporum vires
Ridentes substantiam
Gignunt animatam
Parvula en anima
Suis movetur nixa viribus
Moritur terra pristina terra
Moritur Terra
La tierra está muriendo
Ancianos peces y contaminados
El agua de manera respetuosa inunda
Las olas crecen
Mientras el ancla cósmica
De una nueva era
Se deja caer con un peso irrevocable
Sin embargo, a los ojos
De la escamosa especie
No se percibe
Pronto las poderosas fuerzas del tiempo
Sonrientes crean
Una sustancia animada
Pequeña en alma
Se mueve apoyada en sus propias fuerzas
La tierra primitiva está muriendo
Que ni el dolor del cuerpo debilitado por el ocaso vencerá
Ni el dominio del amor frenará
Ni la libertad de sentir negada oprimirá
Ni la tradición de los antepasados coartará
Las virtudes ancestrales o la voz del pueblo
Pronto las poderosas fuerzas del tiempo
Sonrientes crean
Una sustancia animada
Pequeña en alma
Se mueve apoyada en sus propias fuerzas
La tierra primitiva está muriendo
Escrita por: Nicholas Lens