Forsjá Friggjar
Svífandi í gegnum myrkrið
í fagurhvítum kjól
minni manna er hverfult
en sjón er sögu ríkari
Syngur yfir köldum slóðum
og dvelur yfir fjöllum
lifir í stjörnunum og
vakir yfir heimunum
Í einmannaleika liggur
Enginn sér í gegnum spegilinn
Hverfull er hugurinn
en öll örlögin hún veit
allt sem mun verða
Um stund sér hún þá hvar brotna hamrar
og stjörnur hverfa af himnum
allt mun þá falla fram af brún endans
en aðeins munu tvær standa eftir
Myrkrið mun hylja allt og tíminn mun standa í stað
Bræður munu berjast
og að bönum verðast
að lokum mun allt rísa
allt skal aftur gróið
Heimdallr mun snúa aftur
lífið er ódauðlegt
El susurro de Frigg
Soplando a través de la oscuridad
en un vestido blanco hermoso
las memorias de los hombres se desvanecen
pero la vista es más rica en historias
Cantando sobre senderos fríos
y descansando sobre montañas
viviendo entre las estrellas y
velando sobre los mundos
En la soledad yace
Nadie se ve en el espejo
La mente está llena de pensamientos
y conoce todos los destinos
todo lo que será
En un instante ve dónde se rompen los martillos
y las estrellas desaparecen del cielo
todo caerá entonces al borde del abismo
pero solo dos permanecerán
La oscuridad cubrirá todo y el tiempo se detendrá
Los hermanos lucharán
y se convertirán en plegarias
Al final, todo se levantará
todo volverá a crecer
Heimdallr volverá a girar
La vida es inmortal