Ashes of Dreams
Once there were trees full of birds
Meadowlands vibrant with flowers
Carefree the songs our children once sang
Gilding our minutes and hours
Clouds came and covered the Sun
The breath of the baleful unease
Turning to ashes flowers in their fields
Silenced the birds in their trees
Hidden so deep in veils of deceit
Imprisoned in twisting spells
Are we the plaything of fiends, or merely the dreams
That we're telling ourselves, telling ourselves?
Strive till the phantoms are broken
Fight till the battle is done
The squadrons of night
Can't conquer the day
Nor shadows extinguish the Sun
Stories of danger, fearless attack
Specters of plague and pain
All of these ghosts of our own delusions come back
And we'll be haunted again, haunted again
For tho the storms are over and past
Though the thunder's rage is quieted at last
Well this nightmare's laid me down in the rags here to mourn
Here to mourn
The night has left us crippled with grief
As we strive to keep alive our belief
But a loss so great, it clouds all our hopes for the dawn
Hidden so deep in veils of deceit
Imprisoned in twisting spells
Are we the plaything of fiends, or merely the dreams
That we're telling ourselves, telling ourselves?
Stories of danger, fearless attack
Specters of plague and pain
All of these ghosts of our own delusions are back
Have we been fighting in vain? Fighting in vain?
Asche van Dromen
Eens waren er bomen vol met vogels
Weiden vol leven met bloemen
Zorgeloos de liedjes die onze kinderen zongen
Verfijnden onze minuten en uren
Wolken kwamen en bedekten de Zon
De adem van de kwade onrust
Veranderde in as bloemen in hun velden
Stilte de vogels in hun bomen
Verborgen zo diep in sluiers van bedrog
Gevangen in kronkelige spreuken
Zijn wij het speeltje van demonen, of slechts de dromen
Die we onszelf vertellen, onszelf vertellen?
Strijd tot de schimmen gebroken zijn
Vecht tot de strijd voorbij is
De squadrons van de nacht
Kunnen de dag niet overwinnen
Noch schaduwen de Zon doven
Verhalen van gevaar, onverschrokken aanval
Spoken van plaag en pijn
Al deze geesten van onze eigen illusies komen terug
En we zullen weer achtervolgd worden, weer achtervolgd worden
Want hoewel de stormen voorbij zijn en verleden tijd
Hoewel de woede van de donder eindelijk is gekalmeerd
Wel, deze nachtmerrie heeft me hier in de vodden gelegd om te rouwen
Hier om te rouwen
De nacht heeft ons gekweld met verdriet
Terwijl we proberen ons geloof levend te houden
Maar een verlies zo groot, het vertroebelt al onze hoop op de dageraad
Verborgen zo diep in sluiers van bedrog
Gevangen in kronkelige spreuken
Zijn wij het speeltje van demonen, of slechts de dromen
Die we onszelf vertellen, onszelf vertellen?
Verhalen van gevaar, onverschrokken aanval
Spoken van plaag en pijn
Al deze geesten van onze eigen illusies zijn terug
Hebben we tevergeefs gevochten? Tevergeefs gevochten?
Escrita por: Keiichi Okabe