395px

Mevrouw Wil Doodgaan

Nightcore

Miss Wanna Die

Awake, I opened my eyes to see
A hospital, so white and clean

I was walking up to the roof, I think
I can’t recall at all a single thing

Held a hand for me
You were there, I know
But couldn’t reach for me

That would fall down all the time
But stand and reach my hand, you'll see
Have you tried crossing over yet?

I wanna die, wanna die
But don’t really wanna die
You were there, you would care
Making me aware

Every scar, all the blood
More and more, they’re never done
Not enough, not enough

I wanna die, wanna die
But don’t really wanna die
If I died, you would cry
And I don’t know why

Every scar, all the blood
More and more, they’re never done
Not enough, not enough

When I forget you, I’m all alone
Without a place to go
But then play a mirror like a show
The past I use to know a dream

Till I see every part of me
Eyes are red following and
I wanna live, wanna live
Deep inside I’ve always been
Reaching out for a hand
So don’t let this be the end

Mushrooms growing on my head
Still remember even then
Where you are when I’m dead

I wanna die, wanna die
But don’t really wanna die
You were there, you would care
You know it really isn’t fair!

Every time I forgot
You remain inside my thoughts
Not enough, not enough

I wanna die, wanna die, wanna die!
But I still couldn’t die
With you by my side
Behind the days I spent alone, afraid
Now you’re here to stay

And the scars never fade
Memories that replay
Rewind, yet again to the pain
We felt on that day

Mevrouw Wil Doodgaan

Wakker, ik opende mijn ogen om te zien
Een ziekenhuis, zo wit en schoon

Ik liep naar het dak, denk ik
Ik kan me helemaal niets herinneren

Hield een hand voor me
Jij was daar, dat weet ik
Maar kon niet naar me reiken

Dat zou de hele tijd vallen
Maar sta op en reik mijn hand, je zult zien
Heb je al geprobeerd over te steken?

Ik wil dood, wil dood
Maar wil eigenlijk niet dood
Jij was daar, je zou geven om me
Me bewust maken

Elke litteken, al het bloed
Steeds meer, ze zijn nooit klaar
Niet genoeg, niet genoeg

Ik wil dood, wil dood
Maar wil eigenlijk niet dood
Als ik doodging, zou jij huilen
En ik weet niet waarom

Elke litteken, al het bloed
Steeds meer, ze zijn nooit klaar
Niet genoeg, niet genoeg

Wanneer ik je vergeet, ben ik helemaal alleen
Zonder een plek om heen te gaan
Maar dan speel ik een spiegel als een show
Het verleden dat ik kende als een droom

Totdat ik elk deel van mij zie
Ogen zijn rood, volgen en
Ik wil leven, wil leven
Diep van binnen ben ik altijd geweest
Reik uit naar een hand
Dus laat dit niet het einde zijn

Paddenstoelen groeien op mijn hoofd
Vergeet zelfs dan niet
Waar je bent als ik dood ben

Ik wil dood, wil dood
Maar wil eigenlijk niet dood
Jij was daar, je zou geven om me
Je weet dat het echt niet eerlijk is!

Elke keer dat ik vergat
Blijf je in mijn gedachten
Niet genoeg, niet genoeg

Ik wil dood, wil dood, wil dood!
Maar ik kon nog steeds niet doodgaan
Met jou aan mijn zijde
Achter de dagen die ik alleen, bang doorbracht
Nu ben je hier om te blijven

En de littekens vervagen nooit
Herinneringen die zich herhalen
Terugspoelen, weer naar de pijn
Die we op die dag voelden

Escrita por: Mikan Tsumiki