Taikatalvi
Lapsistain rakkain tää näyttämö on
Mis kuutamo kujillaan kulkee
Taipunut havu, kesä hoivassa sen
Valkomeren niin aavan
Joka aavekuum siivin
Saapuu mut kotiin noutamaan
Päällä talvisen maan hetki kuin ikuisuus
Mi pienen kissan jaloin luokseni hiipii
Tääl tarinain lähteellä asua saan mis
Viulu valtavan kaihon
Ikisäveltään maalaa
Laulullaan herättää maan
Sneeuwwinter
Dit podium is het dierbaarst van mijn kinderen
Waar het maanlicht door de steegjes glijdt
Een gebogen den, in de zomer gekoesterd
De witte zee zo uitgestrekt
Die met spookachtige vleugels
Mij thuis komt ophalen
Op de winterse grond is het moment als een eeuwigheid
Waar een klein katje stilletjes naar me toe sluipt
Hier mag ik wonen aan de bron van verhalen waar
De viool van enorme melancholie
Zijn eeuwige melodie schildert
Met zijn lied wekt het de aarde.