Dead Boy's Poem
I live no more to shame
Nor me, nor you
I'm sorry
Born from silence, silence full of it
A perfect concert to my best friend
So much to live for, so much to die for
If only my heart had a home
Sing what you can't say
Forget what you can't play
Hasten to drown into beautiful eyes
Walk within my poetry, this dying music
My love letter to nobody
Never sigh for better world
It's already composed, played and told
Every thought the music I write
Everything a wish for the night
Wrote for the eclipse, wrote for the virgin
Died for the beauty, the one in the garden
Created a kingdom, reached for the wisdom
Failed in becoming a god
Never sigh for better world
It's already composed, played and told
Every thought the music I write
Everything a wish for the night
If you read this line, remember not the hand that wrote it
Remember only the verse, songmaker's cry, the one without tears
For I've given this its strength, and it has become my only strength
Comforting home, mother's lap, chance for immortality
Where being wanted became a thrill I never knew
The sweet piano writing down my life
Teach me passion for I fear it's gone
Show me love, hold the lorn
So much more I wanted to give to the ones who love me
I'm sorry
Time will tell (this bitter farewell)
I live no more to shame nor me nor you
And you, I wish I didn't feel for you anymore
A lonely soul
An ocean soul
A lonely soul
An ocean soul
So much more I wanted to give to the ones who love me
Time will tell
A lonely soul
An ocean soul
A lonely soul
An ocean soul
Gedicht van de Dode Jongeman
Ik leef niet meer om te schamen
Noch voor mij, noch voor jou
Het spijt me
Geboren uit stilte, stilte vol met het
Een perfect concert voor mijn beste vriend
Zoveel om voor te leven, zoveel om voor te sterven
Als mijn hart maar een thuis had
Zing wat je niet kunt zeggen
Vergeet wat je niet kunt spelen
Haast je om te verdrinken in mooie ogen
Loop binnen in mijn poëzie, deze stervende muziek
Mijn liefdesbrief aan niemand
Zucht nooit naar een betere wereld
Het is al gecomponeerd, gespeeld en verteld
Elke gedachte de muziek die ik schrijf
Alles een wens voor de nacht
Geschreven voor de eclips, geschreven voor de maagd
Gestorven voor de schoonheid, degene in de tuin
Een koninkrijk gecreëerd, reikte naar de wijsheid
Mislukt in het worden van een god
Zucht nooit naar een betere wereld
Het is al gecomponeerd, gespeeld en verteld
Elke gedachte de muziek die ik schrijf
Alles een wens voor de nacht
Als je deze regel leest, herinner je dan niet de hand die het schreef
Vergeet alleen het vers, de schreeuw van de liedjesmaker, degene zonder tranen
Want ik heb dit zijn kracht gegeven, en het is mijn enige kracht geworden
Troostend thuis, moeders schoot, kans op onsterfelijkheid
Waar gewenst zijn een opwinding werd die ik nooit kende
De zoete piano schrijft mijn leven op
Leer me passie, want ik vrees dat het weg is
Toon me liefde, houd de verloren vast
Zoveel meer wilde ik geven aan degenen die van me houden
Het spijt me
De tijd zal het leren (dit bittere afscheid)
Ik leef niet meer om te schamen, noch voor mij, noch voor jou
En jij, ik wou dat ik niet meer voor jou voelde
Een eenzame ziel
Een oceaanziel
Een eenzame ziel
Een oceaanziel
Zoveel meer wilde ik geven aan degenen die van me houden
De tijd zal het leren
Een eenzame ziel
Een oceaanziel
Een eenzame ziel
Een oceaanziel