Even The Gods Must Die
Invoked in stone
Of epic proportion
Was his temple of pillars
Magnificent colossal
Humbling all who entered its sacred halls
Yet now fallen to decay and ruin
Its past grandeur
Obscured by the cruelties of time
The priests of the temple
Dead all dead
And fallen to dust
Their undying whispers of despair
Echo amongst sand strewn
Broken paving stones
Desolation desolation
The end of days
The glory of the gods
Is put out
Like a reed torch
In the water
The roof of the house of Amun is fallen
Even the gods must die
[solo: Karl]
Zelfs de Goden Moeten Sterven
Uitgeroepen in steen
Van epische proporties
Was zijn tempel van pilaren
Magnifiek kolossaal
Verootmoedigt allen die zijn heilige zalen binnengaan
Toch nu gevallen in verval en ruïne
Zijn verleden grandeur
Verborgen door de wreedheden van de tijd
De priesters van de tempel
Dood, allemaal dood
En gevallen tot stof
Hun onsterfelijke fluisteringen van wanhoop
Weergalmen tussen het zand verspreid
Gebroken bestrating
Verwoesting, verwoesting
Het einde der dagen
De glorie van de goden
Wordt gedoofd
Als een rietfakkel
In het water
Het dak van het huis van Amun is gevallen
Zelfs de goden moeten sterven
[solo: Karl]