Acaríciame La Cara
Como un puñao de arena fina
Y extiéndela por tu camino
Baja hasta el fondo
De tu alma y comprenderás
Que en la vida solo manda
Ay, el destino
Dime quién soy yo
La que manda la que ordena
La que lleva el timón
Cuando sufre las penas
Pero dime quién soy yo
La que canta cuando llora
La que ríe en los momentos
Cuando la pena me ahoga
Y acaríciame la cara
Que me ves llorando
Y no sientes nada
Le doy gracias a la vida
Porque tengo lo que quiero
Alguien que por mí suspira
Y aunque sea desde el cielo
Cicatrizan las heridas
Que aparecen en mi sueño
Y a veces se pone triste
Sabe que le echo de menos
Y acaríciame la cara
Que me ves llorando
Y no sientes nada
Y amando
A amar se aprende amando
Y amando
Y no aprendiste nada
Y amándote
Te di lo que tení
Y amando
Y ya no tengo nada
Y acaríciame la cara
Que me ves llorando
Y no sientes nada
Aai Mijn Gezicht
Als een handvol fijn zand
En verspreid het over je pad
Daalt tot de bodem
Van je ziel en je zult begrijpen
Dat in het leven alleen heerst
Oh, het lot
Zeg me wie ik ben
Diegene die de touwtjes in handen heeft
Diegene die het roer vasthoudt
Wanneer ze lijdt onder de pijn
Maar zeg me wie ik ben
Diegene die zingt als ze huilt
Diegene die lacht in de momenten
Wanneer de pijn me verdrinkt
En aai mijn gezicht
Want je ziet me huilen
En je voelt niets
Ik ben het leven dankbaar
Omdat ik heb wat ik wil
Iemand die voor mij zucht
En ook al is het vanuit de hemel
Genezen de wonden
Die verschijnen in mijn dromen
En soms wordt hij verdrietig
Weet dat ik hem mis
En aai mijn gezicht
Want je ziet me huilen
En je voelt niets
En liefhebbend
Leren liefhebben door te liefhebben
En liefhebbend
En je hebt niets geleerd
En liefhebbend
Gaf ik je wat ik had
En liefhebbend
En nu heb ik niets meer
En aai mijn gezicht
Want je ziet me huilen
En je voelt niets