Anoche Me Diste Un Beso
Anoche me diste un beso
qué beso no me darías
que cuando abrí mis ojillos
se estaba haciendo de día
Por tu mirá no duermo
qué no daría, entrañas mías, por tus besos
por tus caricias me aguanto
por tu cuerpo muero
Con tus lágrimas me haré
de agua clara con zarzillos
y unos zapatos de miel
hechos con tu desvarío
Tus besos me bordaré
a mis volantes bravíos
con tu sangre pintaré lunares
lunaritos en tu vestido
Pa saber de donde vienes
no hay que ser un adivino
no hace falta más que verte
la hechura de tu vestido
Tiene una fragua en sus ojos
donde funde mi alma
y unas ojeras de lirio
por donde las derrama
Tiene mi niño en sus ojos
dos estrellas prisioneras
dos rosales en su cara
donde siempre es primavera
donde yo espero al alba
Mira si tú eres flamenco
que al cantar por bulerías
gitano, me late el pecho
Anoche me diste un beso...
Gisteravond gaf je me een kus
Gisteravond gaf je me een kus
welke kus zou je me niet geven
want toen ik mijn oogjes opende
was het al ochtend geworden
Door jouw blik kan ik niet slapen
wat zou ik ervoor geven, mijn ziel, voor jouw kussen
voor jouw strelingen houd ik vol
voor jouw lichaam sterf ik
Met jouw tranen maak ik
helder water met takken
en schoenen van honing
gemaakt van jouw waanzin
Jouw kussen borduur ik
op mijn woeste volants
met jouw bloed schilder ik stippen
stippeltjes op jouw jurk
Om te weten waar je vandaan komt
hoef je geen waarzegger te zijn
je hoeft alleen maar te kijken
naar de snit van jouw jurk
Er is een smederij in jouw ogen
waar mijn ziel wordt gesmolten
en paarse kringen van lelie
waarover ze zich verspreiden
Mijn kind heeft in zijn ogen
door de sterren gevangen
twee rozenstruiken op zijn gezicht
waar het altijd lente is
waar ik op de dageraad wacht
Kijk hoe flamenco jij bent
dat als je zingt in bulerías
roma, klopt mijn hart
Gisteravond gaf je me een kus...