395px

Veintiuno y Treinta

Nino D'Angelo

Ventuno E Trenta

Ventuno e trenta
è tutto pronto
e io che tremmo già,
ma comm'è bella chesta paura
prima d'accumincià.
Ragazzine con le lacrime agli occhi
che non credono
ormai più a pinocchio,
mi regalano carezze di sguardi..
io che stong ancora ccà.
E intanto 'o tiempo se ne va
fra na canzone e na città,
dint'e mulliche 'e nu panino mangiato in fretta in un motel,
e intanto 'o tiempo se ne va,
'nmiezz 'e ricordi se ne va
comme 'a nu film in bianco e nero visto tanto tiempo fa.
Ragazzine con il cuore allo sbando
si rispecchiano dint'e storie ca io canto,
comme si me cunuscessero 'a sempe
nun me vonno cchiù lassà.
E intanto 'o tiempo se ne va
fra na canzone e na città,
dint'e mulliche 'e nu panino mangiato in fretta in un motel,
e intanto 'o tiempo se ne va,
'nmiezz 'e ricordi se ne va
comme 'a nu film in bianco e nero visto tanto tiempo fa...
se fatta vecchia mamma mia,
nu capillo janco è pure 'o mio,
è crisciuto pure 'o figlio mio
ca dint'e temi d''a scola parla sempe 'e papà...
E intanto 'o tiempo se ne va,
comme a nu treno se ne va,
e io so nu film in bianco e nero visto tanto tiempo fa.. .

Veintiuno y Treinta

Veintiuno y treinta
todo está listo
y yo que ya tiemblo,
pero qué hermoso es este miedo
antes de empezar.
Chicas con lágrimas en los ojos
que ya no creen
en Pinocho,
me regalan caricias con miradas...
yo que sigo aquí.
Y mientras el tiempo se va
entre una canción y una ciudad,
dentro de los molinos un sándwich comido rápido en un motel,
y mientras el tiempo se va,
entre los recuerdos se va
como una película en blanco y negro vista hace tanto tiempo.
Chicas con el corazón desbordado
se reflejan en las historias que canto,
como si me conocieran desde siempre
no quieren dejarme más.
Y mientras el tiempo se va
entre una canción y una ciudad,
dentro de los molinos un sándwich comido rápido en un motel,
y mientras el tiempo se va,
entre los recuerdos se va
como una película en blanco y negro vista hace tanto tiempo...
si envejezco, madre mía,
un cabello blanco es también el mío,
ha crecido también mi hijo
que en los temas de la escuela siempre habla de papá...
Y mientras el tiempo se va,
como un tren se va,
y yo soy una película en blanco y negro vista hace tanto tiempo...

Escrita por: