Fotoromanzo
Lui che l'abbandona senza una ragione,
comincia sempre così lei che soffre sempre come da copione,
chi legge e piange più
e tu pur chiagn p sta cos e nient, iamm nun fa accussì
nuie nun simm a stori e stu fotoromanz, è facil a capì
no chella là nun si tu, tu sei qualcosa di più, di più, di più, di più,
noi protagonisti di una favola vera, nuie c c'astrignimm p telefn a ser
noi col cuore in bocca e una parola sincera ci amiamo
tu c'abbusc semb quann tuorn chiù tard,
io p sta ragion non sopporto tuo padre e l'annascunnim rind a stessa paur st'ammor.
E sognamo casa nostra, tu che aspetti alla finestra,
io che torno dal lavoro,con in tasca il nostro amore,
fotoromanzo nun è…sarà + bello con te.
Loro che si baciano in un grande cuore,finisce sempre così,
tu che credi sempre in questi grandi amori, ma poi non è così,
chist'ammor nuostr nun è fatt e cart,con la copertina blu,
niue nun simm a stori e stu fotoromanz,comm vuliss tu.
no chella là nun si tu, tu sei qualcosa di più, di più, di più, di più,
noi protagonisti di una favola vera, nuie c c'astrignimm p telefn a ser
noi col cuore in bocca e una parola sincera ci amiamo
tu c'abbusc semb quann tuorn chiù tard,
io p sta ragion non sopporto tuo padre e l'annascunnim rind a stessa paur st'ammor.
E sognamo casa nostra, tu che aspetti alla finestra,
io che torno dal lavoro,con in tasca il nostro amore,
fotoromanzo nun è…sarà + bello con te.
Fotoromanzo
Hij die je zonder reden verlaat,
het begint altijd zo, zij die altijd lijdt zoals in het script,
wie leest en huilt meer
en jij, je huilt om deze dingen, kom op, doe zo niet.
Wij zijn geen verhaal in dit fotoroman, dat is makkelijk te begrijpen.
Nee, die daar is niet jij, jij bent iets meer, meer, meer, meer,
wij zijn de hoofdrolspelers van een echt sprookje, wij omarmen elkaar via de telefoon 's avonds.
Wij met ons hart in onze keel en een oprecht woord, we houden van elkaar.
Jij lijkt te wachten als je later terugkomt,
ik kan je vader om deze reden niet uitstaan en we verbergen ons uit dezelfde angst voor deze liefde.
En we dromen van ons huis, jij die bij het raam wacht,
ik die terugkom van mijn werk, met ons liefde in mijn zak,
fotoromanzo is niet… het zal mooier zijn met jou.
Zij die kussen in een groot hart, eindigt altijd zo,
jij die altijd gelooft in deze grote liefdes, maar zo is het niet,
ons liefde is niet van papier, met de blauwe kaft,
wij zijn geen verhaal in dit fotoroman, zoals jij zou willen.
Nee, die daar is niet jij, jij bent iets meer, meer, meer, meer,
wij zijn de hoofdrolspelers van een echt sprookje, wij omarmen elkaar via de telefoon 's avonds.
Wij met ons hart in onze keel en een oprecht woord, we houden van elkaar.
Jij lijkt te wachten als je later terugkomt,
ik kan je vader om deze reden niet uitstaan en we verbergen ons uit dezelfde angst voor deze liefde.
En we dromen van ons huis, jij die bij het raam wacht,
ik die terugkom van mijn werk, met ons liefde in mijn zak,
fotoromanzo is niet… het zal mooier zijn met jou.